Smutek
- Dz. 68 Smutek śmiertelny przejmował moją duszę w tak wielkim stopniu, że nie umiałam go ukryć...
- Dz. 129 nie powinnam się poddawać takim smutkom... wyszłam z celi z nową odwagą do cierpień.
- Dz. 240 W chwilach... tęsknoty i smutku... pamiętać będę na dzień ślubów wieczystych...
- Dz. 542 Jednak nie mogą być przyjęte osoby melancholiczki, skłonne do smutków...
- Dz. 567 aby która z was miała być przyczyną smutku albo łez przełożonej.
- Dz. 580 utrata dusz, pogrąża Mnie w smutku śmiertelnym.
- Dz. 866 wiele dusz wyrzuciło mnie dziś z Serca swego, doznałem śmiertelnego smutku.
- Dz. 886 Nie zagości smutek w sercu kochającym wolę Bożą.
- Dz. 975 ulżyj śmiertelnemu smutkowi Mojemu, szafuj miłosierdziem Moim.
- Dz. 1210 sprowadź Mi ludzkość... i zanurzaj ją w morzu miłosierdzia... A tym pocieszysz Mnie w... smutku...
- Dz. 1320 Pozwolę ci wniknąć w Mój śmiertelny smutek; w tej godzinie nie odmówię duszy niczego...
- Dz. 1397 Utrata każdej duszy pogrąża Mnie w śmiertelnym smutku.
- Dz. 1478 Powiedz mi, kto jest przyczyną Twego smutku?
- Dz. 1478 miłości nawet w zakonach nie widzę, dlatego smutek napełnia Mi Serce.
- Dz. 1487 w Ogrodzie Oliwnym. Dusza Moja była ściśniona śmiertelnym smutkiem...
- Dz. 1488 Powiedz Mi, dziecię Moje, co to ma znaczyć ten smutek...
- Dz. 1488 przyczyną mojego smutku jest [to], że... wciąż upadam...
- Dz. 1507 Te dusze pogrążyły Jezusa w Ogrodzie Oliwnym w smutek śmiertelny...