Spowiednik
- Dz. 19 spowiednik mi odpowiedział... że mam zostać [w] tym Zgromadzeniu...
- Dz. 21 żeby matka prosiła jej spowiednika, księdza Rosponda...
- Dz. 23 spowiednik nie pozwolił mi opuścić ani jednej Komunii św.
- Dz. 23 Nie rozumiałam absolutnie nic z tego, co do mnie mówił spowiednik.
- Dz. 34 Kiedy o tych niektórych rzeczach powiedziałam spowiednikowi...
- Dz. 34 nie miałam stałego spowiednika.
- Dz. 35 Spowiednik wiele może duszy dopomóc, ale i wiele może zepsuć.
- Dz. 35 spowiednicy powinni uważać na działanie łaski Bożej w duszach swych penitentów...
- Dz. 49 Kiedy o tym powiedziałam spowiednikowi...
- Dz. 52 o wszystkim musi siostra mówić spowiednikowi...
- Dz. 52 niech siostra wie, że musi mieć stałego spowiednika...
- Dz. 53 znowuż udręka, bo nie mam stałego spowiednika.
- Dz. 55 o wszystkim zawsze mówić spowiednikowi.
- Dz. 55 zawsze z porozumieniem się ze swoim spowiednikiem.
- Dz. 55 Słowa jednego ze spowiedników...
- Dz. 55 Pod koniec nowicjatu spowiednik powiedział...
- Dz. 59 Proś o pozwolenie spowiednika.
- Dz. 61 dziękuję ci za tę łaskę wielką, to jest za spowiednika...
- Dz. 61 Lęk mnie teraz przejmuje... jak która dusza mówi, że nie ma spowiednika...
- Dz. 74 Spowiednik... mówił mi, że bywają złudzenia...
- Dz. 77 Przystępowałam tylko z posłuszeństwa spowiednikowi...
- Dz. 78 jak Bóg chce duszę trzymać w ciemności, to nie oświeci jej... spowiednik.
- Dz. 86 ujrzałam swego spowiednika, jak wiele ma cierpieć...
- Dz. 88 Jaka jest wola Twoja, Jezu, w tej sprawie, w której mi się spowiednik każe spytać?
- Dz. 90 ujrzałam swego spowiednika wewnętrznie, jak wiele cierpieć będzie.
- Dz. 93 wyjawianie pokus przed spowiednikiem.
- Dz. 95 dusza wierniej odpowiada łasce Bożej, jeżeli ma światłego spowiednika...
- Dz. 96 Dusza starała się przedstawić stan swej duszy spowiednikowi, lecz nie została zrozumiana.
- Dz. 97 Dusza kuszona... do nieszczerości wobec spowiednika.
- Dz. 97 straszne w takich chwilach nie mieć doświadczonego spowiednika.