Stwórca
- Dz. 81 Śpiew mojej duszy jest znany tylko Tobie, o Stwórco...
- Dz. 142 niejako niknie przepaść między nami, Stwórca i stworzenie.
- Dz. 180 miłość i miłosierdzie. Ono łączy stworzenie ze Stwórcą.
- Dz. 184 jesteś takim malutkim, a ja wiem, że Ty jesteś mój Stwórca...
- Dz. 220 Stwórco... łączysz mnie z sobą węzłem wieczystym.
- Dz. 224 Chcę kwitnąć dla Stwórcy...
- Dz. 275 W chwilach... bolesnych nucę Ci, o Stwórco, hymn ufności...
- Dz. 283 kotwicę ufności... zapuściłam... w przepaść miłosierdzia Twojego... Stwórco...
- Dz. 335 obcujesz ze mną, przybierając postać... dzieciny... ja w Tobie i tak widzę... Stwórcę...
- Dz. 439 Drżąc w objęciach Stwórcy ze szczęścia...
- Dz. 440 Stwórco... oto masz całą istotę moją.
- Dz. 470 wstąpił w duszę moją ogień miłości niepojęty ku Stwórcy...
- Dz. 483 Stwórco... czuję, że uchylę zasłony nieba...
- Dz. 551 musi serce wyzwolić się z... przywiązań naturalnych, a... zwrócić do Stwórcy...
- Dz. 566 Chociaż to małe Dziecię... widzę w Nim... Stwórcę...
- Dz. 609 Ja wiem, żeś Ty... Stwórca mój, chociaż jesteś taki maleńki.
- Dz. 702 stają wobec siebie dwie miłości: Stwórca i stworzenie...
- Dz. 729 W tej medytacji o stworzeniu... dusza moja złączyła się ze Stwórcą...
- Dz. 761 niech się wszystko we mnie wypełni, coś zamierzył... Stwórco...
- Dz. 804 cały świat ich zajmuje, a o Tobie, Stwórco, milczenie.
- Dz. 815 chociaż jest tak wielka przepaść pomiędzy nami: Stwórca i stworzenie...
- Dz. 841 Stwórco mój, tęsknię za Tobą.
- Dz. 850 Tęsknię za Tobą, o Stwórco...
- Dz. 867 Pozostawiłeś mi... Hostię św., ale Ona... więcej rozpala tęsknotę... za Tobą... Stwórco...
- Dz. 885 choć nas dzieli przepaść wielka, boś Ty Stwórca...
- Dz. 908 Stwórco... ufam Tobie, boś dobroć sama.
- Dz. 930 Największą chwałę oddaje dusza Stwórcy... kiedy z ufnością zwraca się do miłosierdzia...
- Dz. 947 kocham nawzajem swego Stwórcę do szaleństwa...
- Dz. 984 Miłość moja... utonęła nie w dziełach Twoich, ale w Tobie... Stwórco...
- Dz. 1222 wonią pokornego jej serca Zachwyca się sam Stwórca.