Szczęście
- Dz. 15 Osoba ta, chociaż była bardzo pobożna, jednak nie rozumiała szczęścia życia zakonnego...
- Dz. 24 Chciałam wołać - głos mi zamarł, jednak na szczęście weszła jedna z sióstr do celi.
- Dz. 31 duszę moją zalało szczęście niepojęte i usłyszałam... Czyń, co chcesz, rozdawaj łaski, jak chcesz...
- Dz. 55 Rozsiewaj wokół siebie woń szczęścia, boś od Boga wzięła wiele...
- Dz. 71 byłam wysłana na kurację do domu płockiego, miałam szczęście ubierać kaplicę kwiatami.
- Dz. 137 Dusza moja została pogrążona w Bogu i zalana tak wielkim szczęściem...
- Dz. 153 w końcu drogi był wspaniały ogród, przepełniony wszelkim rodzajem szczęścia...
- Dz. 201 jeżeli jestem na miejscu ostatnim... czuję się na swoim... w... kącikach umieścił Pan tyle szczęścia.
- Dz. 244 Bóg jest sam w sobie szczęśliwy i do... szczęścia nie potrzebuje absolutnie żadnego stworzenia...
- Dz. 271 Nie w każdej duszy uwydatnia się to wielkie szczęście życia wyższego...
- Dz. 278 Miłości, o głębio poniżenia Twego, o tajemnico szczęścia...
- Dz. 305 by dusze Ciebie poznały - żeś Ty jest ich szczęściem wiekuistym...
- Dz. 346 Podzielę się z tobą tajemnicą szczęścia swego w nocy, w czasie Mszy św.
- Dz. 421 Miałam... radość widząc innych powracających do źródła szczęścia, na łono miłosierdzia...
- Dz. 439 ogień zapalił się w duszy mojej - myślałam, że skonam z radości i szczęści[a]...
- Dz. 439 Drżąc w objęciach Stwórcy ze szczęścia...
- Dz. 439 podtrzymywał mnie, bym mogła znieść wielkość szczęścia i patrzeć na majestat Jego.
- Dz. 439 gdyby mnie... nie wzmocnił łaską, to by nie zniosła dusza moja tego szczęścia...
- Dz. 454 Nie szukam szczęścia poza wnętrzem, w którym przebywa Bóg.
- Dz. 455 Cóż to szkodzi mi żyć otoczona sercami niechętnymi, gdy mam pełnię szczęścia w duszy...
- Dz. 472 To widzenie, czyli poznanie, zalało duszę moją szczęściem niepojętym...
- Dz. 491 szczęści[e] napełnia duszę moją z poznania Boga...
- Dz. 491 Pragnę się tym szczęściem podzielić ze wszystkimi ludźmi...
- Dz. 491 nie mogę zamknąć tego szczęścia we własnym tylko sercu, bo płomienie jego palą mnie...
- Dz. 507 tu na ziemi możemy kosztować szczęścia niebian przez ścisłą łączność z Bogiem...
- Dz. 522 Z źródła miłosierdzia Twego... Płynie wszelkie szczęście...
- Dz. 528 dusza moja była zalana szczęściem Boga, usłyszałam... Miłosierdzie Moje przeszło do dusz...
- Dz. 582 rzeczy zewnętrzne nie przeszkadzają mi w obcowaniu z Bogiem... jak jest dusza upojona szczęściem...
- Dz. 592 dusz wybranych jest w samym niebie niebo... szczęście, w którym dusza zatopiona będzie.
- Dz. 593 We wzgardzie jest tajemnica szczęścia...