Tęsknota
- Dz. 15 coraz większa zaczęła ogarniać mnie tęsknota za Bogiem.
- Dz. 20 największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem.
- Dz. 26 Tęsknota straszna. Pragnienie kochania Boga.
- Dz. 42 Tęsknota jakaś ogarnęła moją duszę, jednak nikt nie wiedział o tym, jeden tylko Bóg...
- Dz. 73 Jezu mój, Ty jeden znasz tęsknoty i bóle serca mojego.
- Dz. 77 Zaczęłam cierpieć głód i tęsknotę za Bogiem...
- Dz. 180 W czasie Adwentu obudziła się w duszy mojej tak wielka tęsknota za Bogiem.
- Dz. 240 W chwilach... tęsknoty i smutku... pamiętać będę na dzień ślubów wieczystych...
- Dz. 268 Starałam się odprawić godzinę świętą... tęsknota zaczęła szarpać moim sercem.
- Dz. 356 Hostio św., nadziejo nasza jedyna wśród tęsknoty...
- Dz. 413 Od dziś aż do rezurekcji... dusza twoja będzie napełniona tęsknotą...
- Dz. 413 tęsknota wielka zalała duszę moją; czułam rozłąkę z ukochanym Jezusem...
- Dz. 413 ujrzałam w kielichu, w każdej Hostii oblicze cierpiące Pana... uczułam w sercu... [tęsknotę].
- Dz. 469 uczułam w duszy wielką tęsknotę za Bogiem...
- Dz. 469 wyczuwam Go, a nie pojmuję; to mi sprawia tęsknotę...
- Dz. 470 nie umiejąc znieść tęsknoty... padłam na twarz korząc się w prochu.
- Dz. 470 Tęsknota za Bogiem jeszcze więcej mnie ogarnęła.
- Dz. 471 duch ten nie ukoił mojej tęsknoty...
- Dz. 471 ale pobudził mnie do jeszcze większej tęsknoty za Bogiem.
- Dz. 587 Jezu, dobrze, że serce moje kona z tęsknoty za Tobą...
- Dz. 644 aby nie usłyszeć jakiego głosu wewnątrz... to znowuż konam z tęsknoty za Bogiem.
- Dz. 657 Duszę moją ogarnęła wielka tęsknota za Bogiem.
- Dz. 807 tęsknota ogarnia duszę moją, dziwię się, że ona nie rozłączy duszy od ciała.
- Dz. 829 Z wielką tęsknotą oczekuję Bożego Narodzenia...
- Dz. 841 odwiedziny nie koją serca rany, ale pobudzają mnie do coraz większej tęsknoty.
- Dz. 841 umieram z tęsknoty za Tobą, a umrzeć nie mogę...
- Dz. 843 niepojęta tęsknota ogarnia duszę moją.
- Dz. 850 Tęsknoty mojej duszy nic ukoić niejest w stanie.
- Dz. 850 piękne śpiewy nie koją mej duszy, ale pobudzają mnie do coraz większej tęsknoty.
- Dz. 853 opanowała duszę moją tak wielka tęsknota.