Udręka
- Dz. 8 wołanie łaski było dla mnie udręką...
- Dz. 19 weszłam do celi pełna udręki...
- Dz. 25 Zdawało mi się, że te udręki duszy mają być stałym udziałem mojego istnienia.
- Dz. 41 żeby dopuścił na mnie wszystkie udręki piekła...
- Dz. 53 udręka, bo nie mam stałego spowiednika.
- Dz. 70 trudno spełniać obowiązki, kiedy dusza jest w takim stanie udręk...
- Dz. 77 Kiedy się starałam aktem woli trwać przy Bogu, doznawałam takich udręk...
- Dz. 77 na... ćwiczenia do kaplicy... doznawałam większych udręk...
- Dz. 77 kiedy się zbliżyłam do spowiedzi św., naraz ustępowały... udręki...
- Dz. 77 jak się oddaliłam od kratki... udręki uderzały na mnie...
- Dz. 78 Przez ten akt poddania ustąpiły te straszne udręki.
- Dz. 96 ciemność zapada w całej jej duszy, zaczyna się udręka...
- Dz. 111 Jeżeli w tych udrękach siostra jest tak wierna Bogu...
- Dz. 141 udręki moje już dobiegają końca.
- Dz. 192 Często biorę udręki naszych wychowanek na siebie.
- Dz. 213 odeszłam od konfesj[onału], cała moc udręk weszła na mnie.
- Dz. 291 aby na mnie dopuścił udręki... ażeby owa dusza została uratowana.
- Dz. 311 dusza moja została jako skała: oschła, pełna udręki...
- Dz. 343 Dziękuję Ci, Jezu... za udręki...
- Dz. 678 milsze mi są z woli Bożej udręki...
- Dz. 770 zrozumiałam, że nikt mnie z tych udręk nie zdoła wyprowadzić...
- Dz. 770 jak Pan mnie pogrążył w tych udrękach...
- Dz. 1025 dusza moja była pełna udręki...
- Dz. 1037 tabernakulum... tu w chwilach udręki szukam ukojenia.
- Dz. 1040 Pośród strasznych udręk patrzę w Ciebie...
- Dz. 1115 Kiedy byłam w tej udręce ducha, postanowiłam sobie zaraz pójść do matki...
- Dz. 1200 choćbym chciała coś powiedzieć o sobie, doznałabym nowej udręki...
- Dz. 1662 Wysławiać Cię będę w opuszczeniu i ciemności... w boleści i goryczy, w udręce ducha...
- Dz. 1823 jak przyjdziesz do mnie, wybawisz mnie od tych udręk.