Uspokojenie
- Dz. 112 Jakże może dusza... czerpać uspokojenie w konfesjonale, gdyż ona jest subtelniejsza...
- Dz. 122 chodziłam... od spowiednika do przełożonych, a uspokojenia nie znajdowałam.
- Dz. 123 nie otrzymuję uspokojenia od przełożonych, postanowiłam nic nie mówić o tych rzeczach...
- Dz. 232 dla twojego uspokojenia kapłana tego stawiam między Mną a duszą twoją, a słowa...
- Dz. 247 Tyś uspokojeniem w chwilach walk i zwątpień morza.
- Dz. 300 Nie znajdzie ludzkość uspokojenia, dopokąd się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia Mojego.
- Dz. 480 Z początku tej łaski wewnętrznej lęk mnie napełniał... Ale i to sprawił sam, uspokojenie moje.
- Dz. 653 Kiedy widzę bojaźliwość jakiego kapłana, to wtenczas nie otrzymuję żadnego uspokojenia...
- Dz. 835 czasami się zdarza, że zmówię całą tę koroneczkę i dopiero doznaję uspokojenia.
- Dz. 967 pożyczyłem ust przyjaciela Serca Mojego, abym przemówił do ciebie dla twojego uspokojenia...
- Dz. 967 sam go postawiłem miedzy Mną [a] duszą twoją, czynię to dla twego uspokojenia...
- Dz. 1610 Wielkiego doznałam uspokojenia, widząc, jak wszystko jest zależne od Pana.