Wyrazić
- Dz. 254 Bóg przeniknął całą istotę moją, a nie umiejąc tego wyrazić, pozostawiam tę chwilę w milczeniu.
- Dz. 432 Nie umiem tego wyrazić, co przeżywam.
- Dz. 472 Dusza moja obcuje z tymi Trzema, lecz słowami nie umiem tego wyrazić...
- Dz. 632 jedna ze starszych sióstr wyraziła się tak - że siostra Faustyna to albo głupia, albo święta...
- Dz. 654 O, jak mało mam słów, ażeby wyrazić to, co przeżywam.
- Dz. 691 oko w oko z Panem, tego żadne pióro nie wyraziło ani nie wyrazi nigdy...
- Dz. 745 ogarnął mnie taki żar wewnętrzny miłości Boga i ratowania dusz, [że] nie umiem tego wyrazić.
- Dz. 767 tak wielkie życie w Bogu, do którego jest dopuszczona dusza, że się nie da językiem to wyrazić.
- Dz. 911 W tych chwilach dusza moja doznała tak wielkich rozkoszy Bożych, które trudno mi wyrazić.
- Dz. 970 O, czy mogę choć trochę wyrazić, co dusza moja przeżywa przy Sercu niepojętego...
- Dz. 1020 Łaska ta jest odmienną od wszystkich... mój opis o niej ani cienia nie umie tego wyrazić.
- Dz. 1054 Kiedy Jezus się żegnał ze mną, ból ścisnął mi duszę tak wielki, że nie da się to wyrazić.
- Dz. 1111 wdzięczności śpiewu tego nikt nie wyrazi językiem ludzkim.
- Dz. 1383 wyraziły [się] niektóre siostry: Czy nie jest w letargu?
- Dz. 1428 czuję zupełny rozkład własnego trupa; co to jest za wielkie cierpienie, to trudno wyrazić.
- Dz. 1523 czuć to i przeżywać w całej świadomości swej istoty - nie ma słów, aby to wyrazić.
- Dz. 1673 Jedna się siostra wyraziła w ten sposób: Jak siostra umrze...
- Dz. 1673 Jedna z sióstr się wyraziła: Ja tak czekam, kiedy też Pan Jezus siostrę zabierze...
- Dz. 1716 Kiedy raz na rekreacji wyraziła się jedna z sióstr dyrektorek, że siostry konwerski nie mają uczuć...
- Dz. 1775 Po tych słowach siliła się miłość moja, aby mu wyrazić, czym jest On dla mnie...