Wyrwać
- Dz. 349 prosiłam Boga przez boleść Jezusa, aby raczył ją wyrwać [z] tej nędzy strasznej.
- Dz. 412 szatan cię nienawidzi... dlatego że wiele dusz wyrwałaś spod jego panowania.
- Dz. 445 Jezus zamknął oczy i cicho, ale strasznie bolesny wyrwał się jęk z Jego Serca.
- Dz. 445 odczuwać na sobie konanie, i czułam, że nikt mnie nie pocieszy ani wyrwie z tego stanu...
- Dz. 628 wiem, że... Jezus do siostry mówi, a nie mogąc się od niej wyrwać, bo mnie chwyciła za ręce...
- Dz. 853 Wzięłam tę broszurkę... i wyrwały mi się z duszy te słowa: Jezu... dla Ciebie żyję...
- Dz. 855 którymi mnie Bóg obsypywał w ciągu całego roku... Wyrwał się z duszy mojej hymn...
- Dz. 1112 zdawało mi się, że jestem potępiona, ona mocą posłuszeństwa wyrwała mnie z tej przepaści.
- Dz. 1197 Co siostra robi, przecież wicher wyrwie okno. Odpowiedziałam jej, niech śpi spokojnie...
- Dz. 1331 namiętność nie usidliła serca mego; poznałam... z jakich niebezpieczeństw mnie wyrwał...
- Dz. 1458 jeżeliby kapłan przedłużył... Jezus sam wyrwałby się z jego ręki i przyszedłby do mnie.
- Dz. 1465 cierpienie i modlitwa moja krępowały szatana i wiele dusz wyrwałam z jego szponów.
- Dz. 1609 z ust Twoich wyrwała się... bolesna skarga: że szukałeś, kto by Cię pocieszył, a nie znalazłeś.