Zalewać
- Dz. 143 miłość zalewać będzie twą duszę, aż do zapomnienia o sobie.
- Dz. 231 jedno z Panem przez ślub wieczysty, radość zalewa moją duszę...
- Dz. 356 Hostio św., nadziejo nasza jedyna wśród ciemności i bezbożności, która zalewa ziemię.
- Dz. 406 wyszedł z Hostii i sam spoczął na rękach moich... radość niezmierna zalewała duszę moją.
- Dz. 513 Miłość zalewa mi duszę...
- Dz. 566 z drugiej strony duszę moją zalewa miłość niepojęta...
- Dz. 870 ogrom miłości Bożej zalewał mi duszę...
- Dz. 929 zalewasz mi serce potokami radości swoich, to jednak nie przygłusza mi [to] cierpień...
- Dz. 943 morze goryczy niech zalewa serce moje, wszystkie pociechy Boże oddałam wam.
- Dz. 952 kiedy poddaję się świętej woli Boga mojego, to głębia pokoju zalewa duszę.
- Dz. 983 Wielkość Boga pogrąża mnie i zalewa...
- Dz. 1048 Głębia pokoju i odpocznienia zalewała duszę moją.
- Dz. 1048 Kiedy przyszłam do siebie, głęboki spokój zalewał duszę...
- Dz. 1124 Dziwna ciemność nieraz zalewa mój umysł...
- Dz. 1136 wielkość Boża zalewa duszę moją...
- Dz. 1246 po wymówieniu tego imienia znów duszę moją zalewało światło...
- Dz. 1309 Z tego źródła miłosierdzia wyszły te dwa promienie... swym ogromem łaski zalewają świat...
- Dz. 1333 Głęboka cisza zalewa mi duszę...
- Dz. 1391 obecność Boża zalewała mi duszę i chwilami nie rozumiałam, co do mnie mówiły siostry.
- Dz. 1523 zalewa mi serce zdumienie, że Ty, Pan absolutny, nikogo nie potrzebujesz...
- Dz. 1538 dał mi Pan skosztować cząstkę z tej niewdzięczności, która zalewała Jego Serce...
- Dz. 1602 Strumienie Mej łaski zalewają dusze pokorne.
- Dz. 1661 pozostałam na dziękczynieniu, a wdzięczność mi zalewała duszę.