Zdumienie
- Dz. 480 złączona z Bogiem. Jego obecność przenika mnie do głębi i napełnia... zdumieniem.
- Dz. 771 dusze lepsze i świętsze od niej nie otrzymały tej łaski, dlatego ogarnia ją święte zdumienie...
- Dz. 771 pogrąża się w swej nicości i zdumieniu świętym, i im ona więcej się uniża, tym Bóg ściślej...
- Dz. 835 Pogrążają się w świętym zdumieniu te duchy czyste, wielbiąc to niepojęte miłosierdzie Boże...
- Dz. 870 Zdumienie, jakie mnie ogarnęło po tej szczególnej łasce, trwało bardzo żywo przez dzień cały.
- Dz. 947 Są nieraz całe godziny, gdzie dusza moja jest pogrążona w zdumieniu, widząc Majestat...
- Dz. 1057 zdumienie ogarnia mnie... i wprowadza... w nową ekstazę, że Bóg raczył się zniżyć do mnie...
- Dz. 1523 Panie, zalewa mi serce zdumienie, że Ty, Pan absolutny, nikogo nie potrzebujesz, a jednak...
- Dz. 1523 Nie mogę... wyjść ze zdumienia, kiedy Pan w tak ścisłą zażyłość wchodzi ze swym stworzeniem...
- Dz. 1676 ujrzałam... Serafina, który mi podał Komunię... duch mój zatonął... w zdumieniu.
- Dz. 1814 Zdumienie i podziw mnie ogarnia, widząc wielki majestat Boży, który się zniża do mnie...