Świadectwa

Udało się spełnić obietnicę wobec Faustyny, pięć dyplomów studiów wyższych za mną, zapomniany niemiecki, jaki znałam. Jeszcze miały być inne dyplomy, dokończona biblistyka, doktorat i więcej, bo specjalizacje robię szybko. Dziś udało się z tym już zerwać, z tymi całymi dekadami, jakie wyniszczały mój umysł, i relacje akademickie czyniły to samo. Dziś już nie ma mnie na konferencjach. Obiecałam Faustynie napisać teksty, o godnym życiu chrześcijanina, napisałam dwa dla prasy akademickiej, dziś już mnie tam nie ma, jak w piśmie artystycznym, gdzie napisałam o Faustynie. I nie ma mnie z wyboru też na tych konferencjach, gdzie mówiłam o wierze, o mistyce. Nie udało się spełnić idealnie planów, ale Bóg wkrada się, by było miejsce dla Niego i nie chce idealnego człowieka, ale właśnie człowieka. Może i jestem szalonym poetą, ale ja to nic wobec tego, co nauka i sztuka zrobiły z człowieka. Nauczyłam się kochać inaczej, jako homoseksualista, ale to nie była miłość. W Bogu spełni się miłość, zostaniemy oczyszczeni i nie będzie potrzeb instynktu, ale pełnia Miłości. Tu na świecie nikt nie kocha w pełni.

Panie Jezu, dziękuję za naszych zmarłych przodków. Daj im życie wieczne w szczęściu i bezpieczeństwie. Wybacz im grzechy. Tak wiele dla nas zrobili. Dziękuję za pamięć o nich i pomoc.

Doznałam pewnej nocy tak okropnych bóli, czego następstwem był strach, że umieram. Wtedy moje sumienie zaczęło wyrzucać mi moje grzechy. Czułam ogromny lęk przed tym, co czeka moją duszę w wieczności. Byłam gotowa prosić rodzinę o wezwanie kapłana. Jednak Pan Bóg mnie ocalił. Nie umarłam. Teraz myślę, że tamten wstrząs był aktem Bożego Miłosierdzia i wezwaniem do opamiętania oraz życia w łasce uświęcającej. Pan Bóg dał mi wtedy szansę do wzbudzenia w sobie żalu za swoje grzechy. Dziękuję Ci, Miłosierdzie Boże.

Pokazałam mojej córce obraz Jezusa Miłosiernego i wierzę, że nawet krótkie spojrzenie na ten obraz uratowało jej życie, bo w pokoju przewróciła się szafa, a córka zdążyła szybko odskoczyć, bo była przy tej szafie.

Moja wychowanka z porażeniem mózgowym uczy mnie, że życie ma sens, że warto się cieszyć, starać, walczyć. Ja mam wszystko, ona nic. Spotkania w Łagiewnikach pozwoliły mi dostrzec Boga jako Osobę żyjącą i z trudem uczę się znowu żyć...

Pan Bóg pozwolił mi przetrwać 20 lat ze schizofrenią, depresją, nerwicą natręctw, głosami w głowie, licznymi pobytami w szpitalu psychiatrycznym, tak że mogę dziś swobodnie chodzić na zakupy, korzystać z komputera, modlić się, uśmiechać się do ludzi, czytać książki. Myślę teraz o znalezieniu pracy chociaż od wielu lat jestem na rencie, dlatego regularnie w domu wykonuję ćwiczenia z hantlami i rozciągające, aby być gotowym na wyzwania, jakie stawia przede mną los. Nie ma takiej rzeczy, której nie dokonałby Pan Jezus, jeśli z całego serca Mu zaufamy. Czasem wybiera dla nas inną drogę, abyśmy byli pokorni, cierpliwi i rozumieli, że wytrwała modlitwa czyni cuda. Niestety, nie możemy od Pana Boga wymagać, że będzie spełniał każdą naszą zachciankę.
Pozdrawiam czytających.
lekarz Łukasz Maziarz

Dziękuję za rekolekcje poświęcone Annom. Pozwoliły mi zrezygnować ze studiów biblijnych, wybrałam bowiem bycie we wspólnocie Faustinum. To było moje najlepsze doświadczenie nauki hebrajskiego. Umiałam niewiele, ale przyszło w trakcie ćwiczeń rekolekcyjnych światło i radość, bo pojawił się spokój. Od dawna żyłam stresem, napięciem do nauki, poświęciłam nauce wszystko, siebie. Myślałam, że mało mi dała. Odkrywałam, ile dała mi samonauka, doświadczanie poezji sobą, pojawiły się bowiem cytaty z twórczości Mickiewicza w naszych ćwiczeniach. Szkoła średnia dała mi tyle solidnych podstaw, a na studiach wciągnęłam się w którymś momencie w nie moje spory. Sama dążyłam, by wiedzieć dużo. Prześcigałam już na licencjacie profesorów i zaczął się mój koszmar. Nie poradziłam sobie z presją. Nie uczyłam już się dobrze. Mam tyle wiedzy, że mój organizm mówi dość i na rekolekcjach pojawił się wielki śmiech, bo więcej mi dało 45 minut nauki z Prowadzącą niż tyle kierunków studiów, jakie odbierały mi radość, i odczytałam swoją głupotę, że moje życie to jest latający uniwersytet, a ja stale jestem w drodze i poznaję kamienie. Z biblistyki, po półtora roku wybrzmiewały we mnie tylko słowa w czasie rekolekcji: „Mój Bóg”, czyli Adonaj. Mój Bóg był ze mną, jak się męczyłam na tych studiach, jak zapowiadałam coś, i wreszcie nie mogłam dokończyć, bo lekarka mówiła, że jestem tytanem pracy, ale ile razy umierałam przez nią… Wybrałam więc Boga, pewnie nie zrobię specjalizacji z psychiatrii i opieki paliatywnej, nie zrobię doktoratu z medycyny, bo to dla mnie znaczy śmierć. Wiem, bo narażałam życie jako ratownik, a miałam przeszkolenie I stopnia, zaś Bóg mnie wzywa po tylu latach smutku do perspektyw realnych, nadziei, trwania, życia w zdrowiu i dobrych relacjach.

Dziękuję Ci, Miłosierny Jezu, za moc łask od Ciebie otrzymanych. Modlitwa "Jezu, ufam Tobie od najmłodszych lat. Jezu, ufam Tobie, choćby zwątpił świat. Strzeż mnie, dobry Jezu, jak własności swej i w opiece swoje dusze moją miej" towarzyszy mi każdego dnia. W aktach strzelistych oddaję wszystko Jezusowi. Ta modlitwa dodaje mi siły i odwagi do stawienia czoła trudnym momentom mojego życia.

Dziękuję Ci, Boże, w imię Jezusa, za wszystko, co dla mnie czynisz w moim życiu. Czasem o tym zapominam, jestem niewdzięczna, ale Ty, Boże, o mnie pamiętasz zawsze. Kocham Cię, dobry TATO, nie opuszczaj mnie. Tak bardzo Cię potrzebuję i proszę: opiekuj się moim mężem i córkami. Za wstawiennictwem Matki Bożej Miłosierdzia i św. Józefa proszę o dobrych mężów dla moich córek i życie łasce uświęcającej. W mojej pracy zawodowej o zrozumienie.

Panie Boże, Panie Jezu, dziękujemy Tobie i Matce Bożej za życie mojej babci Natalii. Jezu Miłosierny, proszę przyjmijcie moją babcię jak najszybciej do wielkiej radości nieba. Jezu Miłosierny, Matko Boża, proszę: pomóżcie nam, strzeżcie naszą rodzinę w całym naszym życiu

Dzisiaj pogrzeb mojej mamy Wandy. Dziękuję Ci, Jezu Miłosierny, za Jej długie życie. Proszę przyjmij ją do swego królestwa.

Kocham Cię, Jezu, najbardziej na świecie i Ufam Tobie całym sercem. Proszę Cię, Jezu, miej nas w swojej opiece i nigdy nas nie opuszczaj. JEZU, UFAM TOBIE!.