Świadectwa

Do domu sióstr w Gdańsku, przyjechałam 2.02.2018r na rekolekcje organizowane przez formację "Kobieta jest boska". To był wyjątkowo piękny czas, spędzony głównie w kaplicy na adoracji, na różańcu, Eucharystii. Od początku czułam się zaopiekowana, zarówno pod względem duchowym, jak też materialnym. Cisza i piękno przyrody, smaczne posiłki i Miłość, płynąca od Tego, który opatruje rany serc złamanych i kocha naprawdę. Oddałam wszystkie troski, problemy i zranienia Jezusowi, aby "On się nimi zajął". Rozmowa z naszym opiekunem duchowym: księdzem Łukaszem dokończyła dzieła. Poczułam się utulona Pokojem i Miłosierdziem oraz gotowa do powrotu do domu, do świata, aby Jego miłość nieść dalej. Dziękuję Bogu, Siostrom, Księdzu, uczestniczkom rekolekcji oraz "Boskim Kobietom" za ten piękny czas. Jezu, ufam Tobie. Henryka

Panie Jezu, dziękuję za szczęśliwy poród Renaty, jednak naturalny. Opiekuj się maleństwem, Renatą i Kryspinem. Bądź uwielbiony, Boże, teraz i na wieki. A Tobie, Pani Fatimska, 13 dnia miesiąca zawierzam nowo narodzone dziś dzieciątko i jego rodziców. Amen. Jezu, Ty się nimi zajmij. Kocham Cię i jeszcze raz dziękuję.

Dziękuję, Panie Jezu, za Twą opiekę nade mną, za Twoją obecność przy mnie w mojej ciężkiej chorobie. Dziękuję za Mateńkę Bożą i Świętych.

Mojego Tatusia bolala noga, miał gorączkę, bał się pojechać do szpitala, mimo że wszyscy na to nalegali. Zaczęłam odmawiać różaniec i modlić się słowami: JEZU, TY SIĘ TYM ZAJMIJ. Wiedziałam, czułam, jak Tatuś bardzo się boi jechać do szpitala. Rano okazało się - zadzwonił brat - że gorączka w nocy minęła, nie trzeba było jechać do szpitala. Przyjechał lekarz, przepisał leki i brat zapisał Tatusia do specjalisty. Obyło się bez szpitala i strachu. DZIĘKUJĘ CI, JEZU. Iwona

Panie Jezu, dziękuję Twojemu nieskończonemu Miłosierdziu za łaski otrzymane w całym życiu, a zwłaszcza za tę ostatnią, namacalną... i proszę jeszcze - błogosław nam. Kocham Cię i ufam Tobie.

Panie Jezu, dziękuję Ci za wszystko, za Twoją miłość i dobroć, za to, że jesteś z nami, za wszystkie otrzymane łaski, za siły do dźwigania krzyża. Dziękuję Ci, Panie, że stan zdrowia mojego męża i synka poprawił się. Dziękuję, że udało się zdiagnozować kolejną chorobę mojego synka, i że nie trudno jest ją wyleczyć. Bądź uwielbiony, Jezu!

Jezu, ufam Tobie. Dziękuję za każdy dzień, w którym wolno nam istnieć.

Dziękuję, łaskawy Boże, za kolejne zdane sesje mojej córki. Pomagasz córce zdać za pierwszym podejściem wszystkie sesje. Bóg zawsze nam pomoże, nigdy nas nie opuści. Chwała Panu Bogu! Boże, Ty wiesz, że Cię potrzebuję. Bądź przy mnie.

Dzięki za pomoc. Pragnę, by zawsze taka była.

Panie Jezu, dziękuję Ci za ogrom otrzymanych łask! Jeśli to zgodne z Twoją wolą, udziel łaski zdrowia mojemu siostrzeńcowi Antosiowi.

Panie Jezu, dziękuję Ci za objawienia św. Faustyny oraz Dzienniczek. Udzielaj mi łask uczynkowych, abym naśladował Twoich świętych: Jana Pawła II, Faustynę, Pawła Miki, Wawrzyńca Ruiz i Towarzyszy.

Boże Miłosierdzie poznałem zanim jeszcze się dowiedziałem, co to jest takiego? Kiedy klękałem przy konfesjonale i z drżącym sercem prosiłem o rozgrzeszenie i pokutę za me niecne występki względem Boga i człowieka. Zastanawiałem się, jak to jest, że ja, ten, który wbijał gwoździe w ręce i nogi Chrystusa, ten, który Go opluwał, biczował i założył z drwiącym uśmiechem koronę z cierniów na Jego najświętszą głowę przychodzi, błaga o przebaczenie i dostaje je. Czasami od tak, po prostu. Spotykam się czasami z narzekaniem na spowiedników. ?puk, puk.. - W imię Ojca i Syna? Niech będzie pochwalony? Przystępuję do spowiedzi św? Nagrzeszyłem strasznie? - Bóg Ojciec? niech ci udzieli przebaczenia? I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego? Puk, puk?? Absolucja. Puk, puk i po sprawie. Bez nauki, bez skarcenia? Podczas jednej z takich ?szybkich? spowiedzi, klęknąłem jak zawsze przy bocznym ołtarzu swojego kościoła parafialnego, gdzie wyeksponowany jest obraz Jezusa Miłosiernego i zastanawiałem się; jak to jest, że Bóg od niechcenia jakoby wybaczył mi wszystko, z czym do Niego przyszedłem? Dzisiaj, kiedy przekroczyłem próg Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie znajduje się słynny na świat cały obraz Jezusa Miłosiernego, gdzie spoczywają doczesne szczątki świętej siostry Marii Faustyny Kowalskiej, kiedy przeczytałem ?Dzienniczek? i odbyłem rekolekcje wśród sióstr, wiem już więcej o mojej spowiedzi. Wiem więcej o Bożym miłosierdziu. Wiem, że kiedy przebiłem bok i serce Jezusa, wylały się na mnie potoki krwi i wody, ?jako zdrój miłosierdzia dla nas i świata całego?. Potoki, których nie sposób ogarnąć umysłem ludzkim, a które przynoszą ulgę i pocieszenie każdemu, kto tylko przyjdzie, pochyli się i zaczerpnie, z tego niewyczerpanego zdroju. Spowiedź zaś, nie zawsze wymaga wielu słów. Czasami może bardziej milczenia. Ja najbardziej pamiętam te najszybsze formy sakramentu pokuty. ?- pamiętaj, że szatan cię nienawidzi? ? powiedział mi jeden z kapłanów. Drugi natomiast, po latach dodał: ?- Pamiętaj, że Bóg cię kocha?. Jezu ufam Tobie Tomasz