Świadectwa

Gdy zobaczyłam informację o rekolekcjach "Kobieta jest Boska", które odbywały się u sióstr ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia z Gdańska, stwierdziłam, że nie dam rady wziąć w nich udziału, bo przecież będzie to środek sesji, więc nie ma opcji! Gdy nadchodził czas rekolekcji, dowiedziałam się, że mogę wziąć udział np. tylko w jednym dniu lub adoracji. Całą sobotę ? drugi dzień rekolekcji - zmagałam się z wątpliwościami: ?jechać czy nie jechać, siedzieć i się uczyć??. Na ostatnią chwilę zadecydowałam, że pojadę na adorację, wątpliwości na temat tego, czy to była dobra decyzja towarzyszyły mi przez całą drogę. Gdy przyjechałam dołączyłam do uczestniczek, gdy rozmawiałyśmy podszedł do mnie ksiądz, po chwili rozmowy zapytał się mnie, czy boli mnie kręgosłup. Odpowiedziałam, że tak, nawet chodzę z tym do fizjoterapeuty. (W sumie to mam skoliozę od dawna, a na bóle przestałam już zwracać uwagę, bo mam je od kilku lat). Zaczęliśmy modlić się o uzdrowienie mojego kręgosłupa, poczułam się lepiej. Jezus Miłosierny mnie uzdrawiał! Ból wrócił w niedzielę, a ja zaczęłam wątpić w to, że coś się może zmienić, ostatecznie stwierdziłam, że czas przestać to analizować, a czas zacząć się o to modlić, dziękować i wierzyć. W czasie rekolekcji nie tylko zaczęło się dokonywać moje uzdrowienie fizyczne, także to duchowe. Podczas adoracji Pana Jezusa, w końcu, po czasie pełnym stresu, ciągłych wątpliwości, doświadczyłam pokoju! Nareszcie wiedziałam, że faktycznie jestem tu, gdzie być powinnam, że podjęłam dobrą decyzje, a sesja się jakoś ułoży, bo przecież ?jeżeli Bóg jest na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu?. Mimo, że mój udział w rekolekcjach był tak krótki, doświadczyłam Bożej bliskości, za którą tęskniłam. Przekonałam się, że Jezus faktycznie jest zawsze przy mnie (nawet w czasie sesji), i że NAPRAWDĘ mogę na Niego liczyć, bo ON jest ,tylko ja czasami uciekam i zamykam się na Jego działanie. Po rekolekcjach zrodziło się we mnie wielkie pragnienie modlitwy, uwielbienia i pragnienie tego, by być cały czas jak najbliżej Jezusa. PS. Dopiero, gdy minęło kilka dni od rekolekcji, uświadomiłam sobie, że to już któryś dzień z rzędu, kiedy wstaję z łóżka bez bólu pleców, po całych, przespanych nocach! To uzdrowienie cały czas się dokonuje! Jest radość! Chwała Panu!

Jezu, ufam Tobie!

Świadectwo działania Bożego miłosierdzia w uleczeniu żony. Pan Bóg poprowadził nas do upragnionego potomstwa, ale także do wyleczenia żony z dolegliwości, z którymi zmagała się od lat. Zaufaliśmy Mu. Niedrożne jajowody stały się przeszłością. Wiemy, jak z tym próbować walczyć, jesteśmy dużo silniejsi po tych przejęciach. Szczególnie w dobie nowych wyzwań, przed którymi stajemy, oraz tego, do czego powołuje nas Bóg... Od czasu szczególnej obecności Bożego Miłosierdzia w naszym życiu wydarzyło się wiele dobrych rzeczy, ale też trudnych, które dzięki Niemu umacniają nas, a przez które przechodzimy dzielnie.

Szczęść Boże! Chciałam podzielić się z Wami cudowną nowiną - ZOSTANĘ MAMĄ! Stał się cud. Przez wiele lat miałam problemy z hormonami i pracą jajników, które były całe w torbielach. Mój układ rozrodczy od wielu miesięcy nie produkował komórki jajowej, dodatkowo miałam zaburzony cykl miesiączkowy. Po ludzku nie było szans na to, aby zajść w ciążę. Mijały miesiące,ja już popadałam w depresję, każdy miesiąc to kolejne rozczarowanie, każdy widok kobiety w ciąży to ból i żal. 8 kwietnia podczas DNIA MODLITWY ZA PARY STARAJĄCE SIĘ O POTOMSTWO poleciłam nasze małżeństwo modlitwie sióstr ze Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia z Gdańska, które wraz z formacją KOBIETA jest BOSKA dzielnie modlą się i wspierają pary borykające się z problemem płodności. Jezus Miłosierny uczynił cud, dziś jestem w 7 tygodniu ciąży, byłam na USG i zobaczyłam, jak bije serduszko naszego dziecka, a co ciekawe zniknęły wszystkie torbiele. Bóg jest Wielki! Jezus okazał ogrom swojego miłosierdzia. Bardzo dziękuje siostrom za wsparcie. Dobrze, że jesteście!

"Jeśli dmuchać będziesz na iskrę - zapłonie, jeśli zaś spluniesz na nią - zgaśnie, a jedno i drugie pochodzi z ust twoich." Podczas rekolekcji weekendowych "Kobieta jest Boska" Pan Bóg niesamowicie działał. Dokonało się wiele uzdrowień. Sama zostałam uzdrowiona z problemów z żołądkiem. Jednak najważniejszym dla mnie jest uzdrowienie z negatywnych myśli. Podczas tych dwóch dni Pan Bóg zmienił totalnie mój sposób myślenia o innych, ale przede wszystkim o sobie. Teraz, gdy patrzę na siebie w lustrze, zastanawiam się, czemu wcześniej byłam takim "matołkiem" i ciągle widziałam tylko swoje braki. Nie chodzi tylko o wygląd, ale i charakter, sposób bycia, talenty itp. Nie jestem idealna, ale przecież nikt nie jest. Wystarczy, że robię coś z miłością i oddaję to Bogu i nie muszę się o nic martwić. Czy to nie jest wspaniałe? Jestem spokojna o swoją przyszłość. Wiem, że to, czego doświadczam teraz, się nie zmieni, bo CHCE być blisko Boga. A gdy jestem blisko Niego tak prawdziwie, to nie mogę nie akceptować siebie. Przecież jestem podobna do Niego, On jest moim Tatą. On mnie stworzył i dla Niego jestem Ideałem. Jestem wyjątkowa. Wiem też, że przyjdą chwile zwątpienia, ale przecież nie będę sama. On cały czas będzie przy mnie. Najlepsze jest to, że On cały czas działa. ON JEST ŻYWY, JEST OBECNY. Pierwszy raz w życiu czuję, jak to jest kochać, bez strachu przed zranieniem. Uśmiecham się. Nie boję się mieć marzeń, planów, pomysłów. Czuję się kochana i chciana jak nigdy wcześniej. Codziennie czuję, że Pan Bóg zabiera to wszystko, co mnie zniewala. Zabiera, bo Go o to proszę, bo Jemu na to pozwoliłam. On nie zrobi nic wbrew mojej woli. Wystarczy zaufać, po prostu. Wystarczy Jemu to wszystko oddać. Modlitwa z wiarą ma niesamowitą moc. Chwała Panu! Kreatywna Boska

Gracias Sr. De la Misericordia por la salud del bebe de Mi hermana Daniela,ya que desde su embarazo le decían que los ri?ones de su Bebe no se veían bien,bendito Dios que el Bebe nació bien,le han hecho estudios y no presento ningún problema,además el Bebe ha nacido en el Día de la fiesta de la Misericordia. Gracias Sr de La Misericordia.

Miałam problemy w pracy z ludźmi, którzy dokuczli i robili rzeczy, żeby mnie pozbawić mojej pracy. Zaczęłam się goraco modlić, odmawiać Nowennę Pompejańską i litanie :do Świętego Judy Tadeusza do Świętej Rity, do Świętego Józefa i do Świętego Andrzeja Boboli i do Świętego Kajetana. W połowie Nowenny Pompejańskiej, pod koniec części błagalnej, moje trudności w pracy zaczęły się wyjaśniać i modlę się dalej, a teraz już znowu pracuję. Zaufajcie Bogu i wszystkim świętym, przyjdą wam z pomocą, tylko módlcie się, ufajcie w Panu. Odmawiajcie różaniec ,to nalepsza obrona. Wielike jest miłosierdzie Boże.

Jezu, ufam Tobie. Moja historia z Bożym miłosierdziem zaczęła się w grudniu 2015 roku. Podczas rekolekcji ksiądz mówił o wielkości miłosierdzia Bożego. Postanowiłem wtedy rozpocząć walkę ze swoim nałogiem (pornografią i masturbacją). Wygrana z tym grzechem rozpoczęła się po jednej ze spowiedzi w marcu 2016 roku. Zacząłem czytać "Dzienniczek". Jednocześnie pojawiła się u mnie depresja. Całkowicie zaufałem Jezusowi. W grudniu sumienie przypomniało mi o niewyspowiadanych grzechach sprzed kilku lat. Po spowiedzi poczułem się prawdziwie wolny. W kwietniu tego roku depresja ustąpiła bez żadnego leczenia. Nie potrafię pojąć wielkości miłości Chrystusa do nas. "O niepojęte i niezgłębione miłosierdzie Boże, Kto Cię godnie uwielbić i wysławić może. Największy przymiocie Boga wszechmocnego, Tyś słodka nadzieja dla człowieka grzesznego. W jeden hymn złączcie się gwiazdy, ziemio i morze, i zgodnie, wdzięcznie wyśpiewujcie niepojęte miłosierdzie Boże"(Dz. 951).

Dziękuję Ci, Jezu, za 28 lat małżeństwa w zgodzie i miłości, za wszystkie łaski i za nasze dzieci. Pobłogosław im zawsze i wszędzie.

O Jezu, dziękuję Tobie za miłosierdzie dane mi 19.05. 2017. Wiem, że mieszkasz w moim sercu i ufam Tobie, jesteś przy mojej rodzinie, wszędzie głoszę Twoje miłosierdzie i prawdę o miłości.

Jezu,ufam Tobie, choć sytuacja w mojej rodzinie nie poprawia się: jak nie było, tak nie ma zgody już od prawie roku, ale ja nie ustaję, choć serce bardzo boli. Modlę się nieustannie, a te cierpienia, chociaż nie fizyczne, są straszne. Ofiaruję Ci je, mój Jezu, za moje grzechy, za które szczerze, z całego serca żałuję. Może dasz, Boże mój, że podziękuję Ci publicznie, tak jak publicznie Cię proszę.

Jezu, Ty wiesz, jak wiele Tobie zawdzięczam, jak wiele dostałam, czasem nie umiem tego wszystkiego zrozumieć. W święto Miłosierdzia, po 15.00, trafiłam do szpitala z silnymi butami brzucha. Ból był nie do opisania ,nie mogłam się ruszyć, tylko z bólu płakałam i byłam. Okazało się, że dwie torbiele na jajnikach pochłonęły się. Mam wolne jajniki i możemy starać się o dziecko i w tym pomóż nam, Jezu Miłosierny, aby mógł urodzić się Grzegorz ,obiecany przez Ciebie.