Świadectwa

Zmagałem się z uzależnieniem od pornografii i masturbacji od wielu lat i Pan Jezus uwolnił mnie od tego. Chwała Panu Jezusowi! Jezu, ufam Tobie!

Od miesięcy błądziłem, lata tkwiłem w grzechu. Chrystus nie wytrzymał, podniósł mnie kiedy leżałem już na twarzy. Dopiero uczę się o łasce Miłosierdzia Bożego. Ona leczy moją duszę. Czytam słowa Faustyny i tylko wtedy czuje spokój w sercu. Wiem jak wiele cierpień jeszcze przede mną. Faustyna pomaga mi znosić je w milczeniu i pokorze. Odczuwam Jej modlitwę. Jej wstawiennictwo dla mojej duszy jest bezcenne. Tylko dzięki temu mogę na co dzień funkcjonować. Pragnę tylko ufać. On wie co dla mnie najlepsze

O Jezu, dziękuję Ci za łaski, które mogłem i wierzę że będę mógł doświadczać Mocy Siły, a przede wszystkim Serca Miłosiernego Jezusa, PANA MEGO SERCA. AMEN. Błogosławmy Panu

Jezu Miłosierny, dziękuję Ci z całego serca za wszelkie łaski i błogosławieństwo, jakimi obdarzasz całą naszą rodzinę. Dziękuję, Jezu, ukochany za wspaniałe dzieci, męża, rodziców, siostrę. Dziękuję Ci, Jezu Miłosierny, za zdrowie naszej rodziny, za dobrą pracę, dobrą naukę naszych dzieci i pomyślnie zdany egzamin córki.

Dziękuję Ci, Panie Jezu MIŁOSIERNY, za pracę sezonową, za wszystkie problemy ekonomiczne i moje kruche zdrowie i za opiekę nad moim synem Jurkiem, który pomimo rozszczepu kręgosłupa jeszcze chodzi. Daj nam wszystkim silną wiarę, że wszystko się ułoży, że spłacimy z Twoją pomocą wszystkie długi, że stan mojego syna nie pogorszy się i że Twoje miłosierne oczy, Twoje serce miłosierne przytuli nas wszystkich do Siebie, żebyśmy wszyscy w rodzinie Ciebie i Twoją Mamę Miłosierną zawsze kochali, z pomocą św. Faustynki nigdy nie przestali powtarzać: Jezu, ufamy tylko Tobie. Mateczko kochana, przytul nas do Serca Twego Syna. Amen.

Drogi Jezu, Ty nam pomagasz, troszczysz się o nas. Dziękuję Ci za modlitwę, którą przekazałeś Siostrze Faustynie, bo dzięki niej mozemy ubłagać nieskończone łaski dla siebie i innych. Proszę Cię za moją rodzinę: dzieci, męża, rodziców, brata. Kochany Jezu.

Jezu Miłosierny, dziękuję Ci za 85 lat życia ukochanego ks. kanonika Stanisława oraz jego święte kapłaństwo. Jezu, wielbię Cię za to, że dane nam było spotkać go na swojej drodze życiowej, a szczególnie za to, że mogliśmy mu towarzyszyć w ostatnich dniach jego ziemskiego życia! Ten święty kapłan i dobry pasterz przemienił życie nas wszystkich. Jezu, ufam Tobie! Ty, Panie, natchnąłeś nas, byśmy pojechali do księdza w piątek. Wtedy pogotowie zabrało go do szpitala. Jechaliśmy za nim i modliliśmy się do Matki Bożej Fatimskiej (to było 13 maja)o to, żeby przeżył, żebyśmy się mogli z nim pożegnać i być przy nim w trudnym momencie. W szpitalu podano księdzu kroplówkę i poczuł się znacznie lepiej, usiadł i zobaczył nas zatroskanych w drzwiach - uśmiechnął się i podniósł rękę, dając znak, że się cieszy! Potem przewieziono go do innego szpitala. Wsiadając do karetki pogotowia, powiedział nam dokąd go zabierają, a my uspokoiliśmy księdza, że też tam pojedziemy! W nowym miejscu zastaliśmy go w sali z innymi chorymi. Ksiądz był zadowolony i spokojny, zauważył, że na ścianie wisi Krzyż i Obrazek Jezusa Miłosiernego. Skomentował to jednym zdaniem: "Jaki pobożny pokoik!". Czuł się coraz lepiej, poprosił nawet o zupę i herbatę. My też z małżonkiem byliśmy spokojni i wdzięczni Matce Bożej, że nie pozwoliła mu wtedy umrzeć. Następnego dnia stan zdrowia księdza się pogorszył, zastaliśmy go podłączonego do kroplówki, miał torsje, nie chciał jeść. Podaliśmy mu herbatę i widać było, że to przyniosło ulgę w cierpieniu. Małżonek poprawił mu pościel i wybrał dogodne położenie łóżka. Ksiądz długo z nami rozmawiał, była to szczera i bardzo wzruszająca rozmowa, wspominał wszystkich bliskich, prosił o to, żeby się z nimi komunikować, wymieniał imiona i nazwiska przyjaciół, prosił o złożenie życzeń solenizantkom (pani Zofii) w jego imieniu w dniu następnym. Kilka razy się z nami żegnał i jeszcze kilka razy zatrzymywał, np. prosił o nalanie herbaty do kubka "z dziubkiem", którą zostawiał sobie na noc, ściskał rękę, uśmiechał się, pozdrawiał, przekazywał ukłony swoim bliskim, pytał o nich, kto ostatnio dzwonił, kto pisał... Wyszliśmy ze szpitala uspokojeni, napełnieni radością i pokojem... Rano w niedzielę o godz. 9.15 ksiądz Stanisław odszedł do domu Ojca. Na podstawie wypowiedzi pielęgniarki i lekarza należy sądzić, że była to spokojna i pokorna śmierć - taka sama, jak całe jego święte życie! Koło południa przyjechaliśmy do szpitala i zastaliśmy puste łóżko... I wtedy zdaliśmy sobie sprawę z tego, że dzień wcześniej Ksiądz się z nami pożegnał na wieczność!!!Pozostawił piękny testament - wyznaczył zadanie, byśmy się wszyscy spotkali na jego pogrzebie, dotarliśmy do wszystkich przyjaciół i bliskich księdza, udało się ich powiadomić, chociaż większość osób była znana tylko z listów, emaili i rozmów telefonicznych, nigdy wcześniej się nie spotkaliśmy i nie poznaliśmy osobiście! To niewiarygodne, że ksiądz w taki sposób nas przygotowywał i połączył. Od tej chwili jesteśmy już rodziną Księdza!!! Połączoną w modlitwie, Komunii i wspomnieniach związanych z ks. Stanisławem!!! Za to, Panie, dziękujemy Ci z całego serca. Daj siły i wiarę, byśmy na co dzień dawali świadectwo tych wartości, które przekazał nam ks. Stanisław!!! Pozwól, Jezu, żyć na wzór tego kapłana, a jemu otwórz niebo i daj piękne mieszkanie w domu miłosiernego Ojca! Wzruszenie i emocje nie pozwalają mi już przelewać myśli na papier. Kocham Cię, Jezu, ufam Tobie i dziękuję. Barbara

Jezu mój kochany, dziękuję Ci za 51 lat mojego życia. Dziękuję Ci za moja wiarę, nadzieję i miłość. Dziękuję Ci za moją rodzinę: męża Zbigniewa, syna Krzysztofa i syna Dariusza. Dziękuję Ci za moich ukochanych rodziców: śp. mamę oraz tatę, który nadal żyje. Dziękuję Ci za moje rodzeństwo i ich rodziny. Za moją kochaną teściową Teresę oraz rodzeństwo mojego męża. Dziękuję Ci za światło w moim życiu, które mnie prowadzi coraz bliżej Ciebie. Dziękuję za Twoją Matkę Maryję, moją ukochaną Mateczkę, oraz za wszystkich świętych, do których uciekam się każdego dnia i błogosławię ich za ich pomoc. Kochany Jezu. dzisiaj są moje urodziny, nie jestem już młoda tak jak kiedyś. Moje serce usycha z tęsknoty za Tobą, kiedy odmawiam Koronkę do Bożego Miłosierdzia oraz odprawiam Drogę Krzyżową. Modlitwy te odmawiam każdego dnia, prosząc w nich o miłosierdzie dla świata całego i mojej rodziny. Dziękuję Ci, Jezu, za św. Jana Pawła II, który razem z św. Krzysztofem opiekują się moimi przedstawicielami i kierowcami, z którymi współpracuję, a których poleciłam będąc na kanonizacji Jana Pawła II w Rzymie, a św. Krzysztofowi polecam ich każdego dnia w litanii do wszystkich świętych. W ostatnich 2 latach kilku z nich uczestniczyło w poważnych wypadkach, z których szczęśliwi wychodzili cało. Dziękuję Ci, Jezu, i świętym za opiekę nad nimi. Dziękuję Ci, św. Siostro Faustyno, za Twoje rady z "Dzienniczka", które są moimi przewodnikami w każdego dnia. Dziękuję Ci, Jezu, za mój krzyż. Dziękuję Ci za "Szymona", który zawsze znajdzie się na mojej drodze, gdy potrzebuję pomocy. Dziękuję Ci, za opiekę nad moimi synami - ufam, że w najbliższych dniach Krzysztof znajdzie pracę. Przyszła synowa Sylwia już pracuje - dziękuję Ci, Jezu, za jej pracę; dla niej jest to wielki dar od Ciebie i św. Antoniego. Proszę Cię, Jezu, o błogosławieństwo dla mnie, moich synów i mojego męża oraz o błogosławieństwo dla naszej pracy na roli i o poprawę naszej doli. Amen.

Dziękuję Ci, Jezu , Tobie zaufałam. Dziękuję WAM, Święci moi, za zdrowie i szczęśliwy poród. Moja synowa Joanna urodziła zdrową córeczkę. Ona sama jest zdrowa. Wnuczka moja już jest ochrzczona. Ma na imię Weronika. Dzięki Wam, Niebiosa. Składam te dzięki również w imieniu mojego syna Rafała, szczęśliwego męża i ojca Weroniczki.

Panie Jezu, dziękuję Tobie za wszelkie łaski, którymi mnie obdarzasz, i proszę o nawrócenie mojej siostry Oli. Brat Daniel.

Dziękuję Panu Jezusowi za dotychczasową miłość i opiekę.

Jezu, ufam Tobie! Straciłam pracę i po gorliwych modlitwach Pan Jezus mnie wysłuchał i mam nową pracę. Wiem, że nie jestem sama, On jest zawsze przy mnie. Proście, a otrzymacie.