Świadectwa

Trudno nazwać to, o czym za chwilę napiszę, świadectwem, raczej nazwałabym to wyznaniem mojego życia i - poprzez siłę i wielkość miłosierdzia Bożego – prośbą o modlitwę. Zacznę od tego, że żyję w stanie grzechu, żyję w związku niesakramentalnym z człowiekiem pod jednym dachem, który na każdym kroku odrzuca wiarę katolicką, Kościół i Boga. (Choć z tym ostatnim stwierdzeniem trudno jest mi się zgodzić, ponieważ nie mam wglądu w jego sumienie - takie ma tylko Bóg i wierzę, że w Boga wierzy, nawet jeśli nie okazuje tego wprost). Mieszkamy razem jak brat z siostrą - i choć trudno to innym zrozumieć, uwierzyć, tak jest. Jednak czuję, że moje życie nie zmierza w dobrym kierunku, ponieważ jestem osobą wierzącą i nie mogę w pełni odczuwać szczęścia. Krytyczny moment nastąpił, kiedy miałam iść na poważną operację, chciałam się wyspowiadać, a radosnego odpuszczenia grzechów po prostu nie było. Doszłam do ściany. Całą drogę do domu płakałam, nie, nie dlatego, że nie dostałam rozgrzeszenia - tylko że zawiodłam, że rozczarowałam Kogoś, kto bezinteresownie mnie kochał, Kogoś, kto zrobił dla mnie absolutnie wszystko: wydał nawet na męczeńską śmierć swojego najukochańszego Syna, bym miała szansę uzyskać życie wieczne, bym mogła być zbawiona, a ja zmarnowałam ten Dar, zaprzepaściłam tę szansę. W tamtej chwili nigdy nie czułam się bardziej przez nikogo kochana i nic nie przynosiło ukojenia. Odrzucenie tak wielkiej, pięknej i bezinteresownej Miłości bolało bardziej niż strach przed śmiercią, przed potępieniem. Dziś, Panie Jezu, nie czuję się godna Ciebie, ale wierzę, że dla Ciebie ma rzeczy niemożliwych. Dlatego proszę o modlitwę, proszę Jezusa o siłę, o odwagę, o nawrócenie dla człowieka, z którym żyję, o to bym nigdy nie umarła w grzechu śmiertelnym, o to by uzdrowił moje życie. Proszę Cię, Jezu, o spotkanie. Bliskie Twojemu Sercu.

Boże Miłosierny, dziękuję Ci za moich rodziców, chociaż to nie oni nauczyli mnie pacierza. Pomimo trudnych relacji między nimi, kłótni i awantur nie przestałam ich kochać. Dziękuję za moją babcię Stanisławę, to ona w trudnych czasach przekazała mi wiarę, nauczyła ufać Bogu, chociaż mój tata zawzięcie tłumaczył małej dziewczynce, że nie ma aniołów. Dziękuję za Siostry z Parafii Miłosierdzia Bożego w mojej miejscowości - to one uczyły mnie prawd wiary na religii. Dziękuję za Siostry w Warszawie - to one ochrzciły mnie tuż przed operacją, kiedy byłam umierająca. Dziękuję za wszystkich dobrych ludzi, których postawiłeś na mojej drodze, Panie Jezu Miłosierny.

Dziękuję za dar macierzyństwa i wszystkie łaski otrzymane od Boga za Jego miłość, pomoc w trudnych sprawach i prowadzenie przez życie.

Matko Boża Szkaplerzna, dziękuję za przyjęcie wczoraj do Szkaplerza Świętego. Strzeż mnie w całym moim życiu i moich najbliższych oraz siostry zakonne z Krakowa-Łagiewnik.

Jak dobrze jest mieć mamę w niebie, która troszczy się o swoje polskie, jak by nie było, dziecko. Dziękuję mamusiu, mamo mocy, mądrości i miłosierdzia. K

Słuchałam w środę trzeciego odcinka podcastu z cyklu Zbliżenia,w którym siostra Gaudia opowiada o błogosławionej prawej ręce Jezusa na obrazie Miłosierdzia Bożego. Bardzo się wzruszyłam do łez, Przy okazji Siostra wspomniała o książce i filmie pt. Chata. Bardzo mnie to zaciekawiło i ujęło. Córka mi zamówiła książkę, w piątek ją odebrałam i od razu wzięłam się za czytanie. W niecałe trzy dni przeczytałam, tak mnie wciągnęła (ostatnio mnie tak wciągnęła książka "Faustyna", też się pięknie czytało). Powiem jedno: polecam wszystkim, coś pięknego, wzruszającego i daje dużo do myślenia. Nie umiem opisać tego słowami, co czuję. Chciałabym zobaczyć film. A Siostrze Gaudii bardzo dziękuję i niech Pan Bóg ma Siostrę w opiece.

Matko Boża, dziękuję za wczorajsza pielgrzymkę. Proszę Cię bardzo o wiele łask potrzebnych mi i mojej najbliższej rodzinie. Strzeż na szczególnie teraz i w całym naszym życiu.

Skarbie, dziękuję, że podnosisz mnie z upadków. Kocham Cię i Maryję.

Panie Jezu Miłosierny i Maryjo, Matko Miłosierdzia! Dziękuję za wszelkie łaski, jakie otrzymuję przez ostatnie dni. Czuję i wiem, że ktoś kocha mnie bez granic, czuwa nade mną i nie jestem sam.

Dziękuję za wstawiennictwo w sprawie mamy. Była w szpitalu w ciężkim stanie, kazali przygotować się na najgorsze. Wysłałam tutaj prośbę o modlitwę i po kilku dniach lekarze powiedzieli, że stan na szczęście okazał się lżejszy niż na początku zdiagnozowali. Mama już wróciła do domu.

Panie Jezu Chryste, w święto Najświętszego Serca Jezusowego dziękuję Ci za łaski. Dziękuję za możliwość uczestnictwa w drodze krzyżowej i Bożego kapłana prowadzącego.

MATKO BOŻA FATIMSKA, dziękuję, że wczoraj mogłam nieść Twoją figurę. Strzeż mnie i moich najbliższych szczególnie teraz i w całym naszym życiu.