Świadectwa

Dziękuję Ci, Panie Boże, w Trzech Osobach, za wysłuchanie moich próśb w chwilach, gdy życie mnie przerastało. Pomogłeś mi zawsze, nawet w sytuacjach, które wyglądały na nie do opanowania i nie do przebrnięcia. Prosiłam o rzeczy niemożliwe, a one stawały się możliwe. Zawsze wierzyłam, że się spełnią, choć pozornie nic nie wskazywało, że będzie to możliwe. Cieszę się, że zawsze jesteś ze mną i nigdy nie jestem sama. Dziękuję Łucja

Dziękuję, Panie Jezu, za to, że mam duszę i za to że, choć moje jestestwo tu na ziemi jest takie ograniczone do egzystencjalnych potrzeb, to uczę się mojego ograniczenia. Dziękuję Ci za męża, który otworzył mnie na wolność moich dzieci. Dziękuję za mamę Maryję i za jej prowadzenie, za jej cichość i za jej cichą obecność. Dziękuję i proszę o te łaski, które otwierają mnie na drugiego człowieka, jego i moje potrzeby bycia „dla” i „z” i „przy”, a szczególnie dla moich najbliższych i trochę dalszych, jeśli taka jest Twoja wola, Panie Jezu. Powierzam Ci wszystkie moje obawy i dziękuję, że je rozwiązujesz w swoim miłosierdziu. Dziękuję za moje bycie w Kościele Katolickim w wierze, które w wielu momentach było moją jedyną ucieczką i ostoją w utrapieniach. Nigdy mnie nie zawiodłeś, choć się paliło i waliło. Jestem silna dzięki Tobie, dzięki wierze w miłość mimo wszystko. Miłość która zwycięża na krzyżu. I dziękuję, i wielbię Cię, Panie, za to. Amen.

La primera vez que vi la imagen del señor de la misericordia fue un día en el que me estaban robando, atracando dentro de un taxi que tome en la calle. Amenazada por un arma de fuego, vi la imagen del señor de la misericordia cerca de mi. No lo conocía. No me robaron y al final me dejaron ir los ladrones sin hacerme nada. El señor me cuido. Después conocí El señor de la misericordia y entendí que estaba en una situación de riesgo y mi señor me cuidó. Su misericordia por nosotros.

Chciałabym podzielić się krótkim świadectwem. Mój syn urodził się z poważną, bardzo rzadką wadą serca. W 2007 r. właśnie w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach modliłam się o to, by skomplikowana operacja się udała, by mój syn mógł żyć. Zostałam wysłuchana. Niedziela Miłosierdzia Bożego była przełomem w powrocie do sił po operacji, niedługo po niej synek został wypisany do domu. 3 lata później potrzebna była kolejna operacja, również się udała, wierzę, że dzięki Miłosierdziu Bożemu. W tym roku pojawiły się kolejne komplikacje. Prosiłam w sanktuarium, by nie była potrzebna kolejna operacja. Okazało się, że wystarczył zabieg, dużo mniej inwazyjny. Dziękuję Ci, Miłosierny Jezu!

Chciałam podzielić się świadectwem o tym, że wielki smutek ogarnął moją duszę, kiedy kupiłam elektroniczne notatniki z funkcją zmazywania i pomyślałam: teraz już nic nie zapomnę kupić. Więc idąc do spowiedzi też zapominam i daję się ponieść temu, który sam przypomina mi o moich grzechach i to w swoim czasie. Notatniki odstawiłam w kąt na prezenty dla dzieci. Niech będzie uwielbiony Duch Święty teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen.
Nawet brak mi słów za co i jak bardzo jestem wdzięczna Tobie, Maryjo, i Twojemu Jezusowi i św. Józefowi, i wszystkim zaangażowanym w dzieło zbawienia. Dziękuję za osoby dotknięte łaską. Niech będzie uwielbione Twoje nieskończone miłosierdzie, Panie Jezu. Amen.

Jezu Miłosierny, dziękuję Ci za zdrowie, Twoje łaski i opiekę nad moją rodziną. Chcę, żeby była trwała i była silna duchem z Twoją pomocą. Amen.

Chciałbym podzielić się moim świadectwem uzdrowienia z choroby. Poprzedni rok był dla mnie bardzo stresujący, wiele wydarzeń wręcz dramatycznych w moim życiu, ale też pięknych, bo urodziłam cudowną córeczkę. Czułam w tym też Bożą opiekę, ponieważ w ciąży przeszłam załamanie nerwowe, byłam można powiedzieć wrakiem człowieka, a ona urodziła się zdrowa, co też poczytuję za łaskę. Po urodzeniu dziecka w wyniku stresu związanego z sytuacją rodzinną, a być może i po cesarskim cięciu, zaczął objawiać się u mnie zespół jelita nadwrażliwego, co bardzo utrudniało mi życie. Silne bóle brzucha po posiłkach, biegunki, skurcze w jelitach, które ledwo z bólu wytrzymywałam. Kiedy zdałam sobie sprawę, że to choroba, która nie jest wyleczalna, ogarnął mnie smutek i zwątpienie. Pomyślałam wtedy, że mogę tylko modlić się o uzdrowienie, w które bardzo mocno wierzyłam, choć nigdy wcześniej go nie doświadczyłam. Kiedy pojawiały się objawy, biegunki, bardzo silne skurcze jelit, modliłam się: Jezu, ufam Tobie, wtedy objawy łagodniały. Robiłam tak za każdym razem, kiedy się pojawiały. Nie zwątpiłam, ufałam całą sobą aż stał się cud: choroba ustąpiła, nie ma już objawów, mogę jeść wszystko i cieszyć się z posiłków. Chwała Jezusowi! Jemu zawsze warto zaufać.

Moje krótkie świadectwo dotyczy osądzania i walki z tym brzydkim grzechem. Nigdy nie myślałam, że nauka rachunku prawdopodobieństwa może mi pomóc w walce z wadą, a jednak. Dziękuję, Jezu Miłosierny, że żadna chwila do siebie niepodobna. A liczba 2 do n- tej potęgi to mnogość rozwiązań, a myśl można zawsze na inną, dobrą zmienić. Jezu, ufam Tobie!

Objawiła mi się siostra Faustyna Kowalska; widziała ją również moja koleżanka innego dnia To się działo około dwóch miesięcy temu. Co najważniejsze dla mnie: Faustyna Kowalska wciąż żyje i czyni cuda jak np. ten Pozdrawiam

Dziękuję Ci, Panie Jezu Miłosierny, i Matko Przenajświętsza za opiekę, za to, że mój syn Jakub i synowa Aleksandra z dwójką wnuczek :Dominiką i Anastazją szczęśliwie wrócili ze Stanów Zjednoczonych Ameryki do domu. Jezu, ufam Tobie.

Dałam intencje z prośbą, żeby moja siostra zdała egzamin z prawa jazdy i zdała go ! "Czułam łaskę Boską w czasie, gdy ten egzamin zdawałam" - słowa mojej siostry. Jezu, ufam Tobie !

Panie Jezu, Matko Boża, dziękuję Wam za sobotnią spowiedź moja i mojego taty. Bardzo dziękuję, Panie Jezu i Matko Boża.