Świadectwa

W 1990 r. przez wstawiennictwo Siostry Faustyny (później ogłoszonej świętą) - straciłem już wszelkie nadzieje - Pan wybawił mnie z potwornej opresji. Jest to przez długie lata ostoją mojej nadziei w chwilach ciemności. Kilka lat temu dzięki modlitwie do Miłosierdzia Bożego (Koronka) nagle nawróciła się moja siostra, która wcześniej nie chciała uwierzyć i miała myśli samobójcze. Teraz regularnie uczestniczy w życiu Kościoła.

Dziękuję bardzo za niezwykle szybką reakcję na moją intencję.Był rodzinny bałagan,gniew z mojego powodu.Po krótkiej modlitwie razem z Wami, Siostrami Miłosierdzia, sytuacja wraca do normy,do spokojnego dachu nad głową,do normalnego,spokojnego domu,do pokoju i miłości rodzinnej.Jezu, ufam Tobie.Tyko Ty jesteś moją Miłością.Ty jesteś moim doradcą,moim drogowskazem.JEZU, UFAM TOBIE.

Dziękuję za obecność Obrazu Pana Jezusa Milosiernego, Matki Bożej Miłosierdzia oraz św.Siostry Faustyny z relikwiami w małym kanadyjskim Wilnie. Ale dziękuję też za duże Wilno na Litwie, i za to, ze moglam tam być. Teraz mogę modlitewnie poprzez Koronkę łączyć obydwa Wilna. JEZU, UFAM TOBIE!!!

Jezu, dziękuję Tobie, że cały czas nade mną czuwasz, że nie pozwoliłeś mi się zagubić w życiu...

Ja przeżyłam udar i nie mam już takiej pamięci, ale jest dobrze,doświadcza mnie JEZUS w samotnosci i tu mi trudno.Najwięcej ciepła otrzymuję od spotkań na adoracji i Matką Bożą kontemplując w ciszy.

Kochany Jezu,każdego dnia odczuwam Twoją obecność,dziękuję za łaski, które otrzymuję ja i moja rodzina; serce moje jest przepełnione radośćą,bo moja córka zaczęła chodzić do kościoła z dziećmi.Dziękuję,gorąco. Prosiłam, żebyś dał córce łaskę nawrócenia.Dziękuję za Twoje miłosierdzie.Jezu, ufam Tobie!!!

Wiem, że Jezus zna każdego człowieka lepiej niż on sam - siebie, dlatego ocena-osąd może być bardzo nietrafna i mylna...dlatego przestrzegam. Jako ŚWIADECTWO mogę PRZEKAZAĆ KAŻDEMU: ŻE JEZUS ŻYJE - JA SPOTKAŁAM GO OSOBIŚCIE NA DRODZE... UWIERZCIE !

Panie Jezu, codziennie czuję Twoją opiekę, wysłuchałeś mojego błagania i pozwoliłeś przeżyć mojemu tacie udar mózgu. Panie Jezu, ufam Tobie!!!

NIE WIEM,JAK TO WYRAZIĆ.Najlepiej,jak to czuję,by podziękować za wielką łaskę uzdrowienia bliskiej mi osoby i jej powrót do domu.Jeszcze na początku ubiegłego miesiąca dowiedziałam się od sąsiada Pani Jasi,że jest w szpitalu.[...]Jeszcze w dodatku w szpitalu,z którego tak prędko się nie wychodzi,bo sama tam byłam.A wiedziałam o jej chorobie.Bardzo mnie ta wiadomość zmartwiła.Zaczęłam się modlićjeszcze usilniej i częściej odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia.-Przyznaję się jednak,że jestem oporna jak święty TOMASZ:\"jak nie zobaczę, to nie uwierzę\".Że też nasz Pan w swoim miłosierdziu wybaczył mi to, jestem takim niedowiarkiem.Kilka dni temu,po dniu 12 pażdziernika,kiedy poprosiłam Siostry o modlitwę w jej intencji w nieustannej modlitwie i Koronce (mocno Bogu Bogatemu w miłosierdzie i Siostrom dziękuję za ten dar i Łaskę Bożą),dowiedziałam się od znajomej,która opiekuje się Panią Jasią i u niej się często spotykamy,że Pani Jasia jest już w domu,dobrze się czuje i że pyta o mnie często...Teraz mówię Ci Panie Jezu mój,nie za Tomaszem,a ja Pan mój i Bóg mój...I do tego przyrzekam,że będę się starać,nie mówić Bogu:\"[...]\"jeśli nie zobaczę to nie uwierzę!Dziękuję Ci, Jezu mój, za to uzdrowienie i mocno Cię przepraszam...Bożena z Katowic

Panie, Boże Miłosierny, wierzę, że zawsze otaczałeś mnie łaską i opieką, i nie zawiedziesz mnie teraz. Tak bardzo potrzebuję Twojego miłosierdzia. W tej swiadomosci, że nadal otaczasz mnie opieką i moją drogą córkę, wierzę, że będzie dobrze.

Pan Jezus Miłosierny zdjął zasłonę z moich oczu przed dwoma laty i pozwolił poznać, ze prowadziłem jałowe życie, pełne pychy i grzechu... Dzięki Ci, Panie, że podniosłeś mnie z upadku! Teraz, gdy każdego dnia czuję Twoją obecność,wiem, że moje życie ma sens. JEZU, UFAM TOBIE!

30 kwietnia ubiegłego roku trafiłam do szpitala z ostrym bólem brzucha. Okazało się, że powodem był pęknięty jajnik w wyniku ciąży pozamacicznej. Jadąc na salę operacyjną miałam przeczucie, że już z niej nie wyjdę. Oddałam się zatem Panu Jezusowi Miłosiernemu, powierzyłam Jego opiece męża oraz nasze dzieci. Mój ból ofiarowałam Bogu w Jemu znanych intencjach. Ogarnęła mnie ciemność. Po chwili ku mojemu ogromnemu zdziwieniu usłyszałam głos pielęgniarki, że już jest po operacji. Dziękuję Miłosierdziu Bożemu za darowanie życia i spełniam niniejszym ślub wtedy uczyniony, że dam świadectwo. Pan zaś uczynił jeszcze dwa cuda. Po pierwsze uzdrowił nie tylko moje ciało, ale i emocje. Po wtóre dał nam kolejne dziecko, które dziś ma pięć miesięcy. Jezu, ufam Tobie.