Archiwum

Ze względu na izolację sióstr chorych na koronawirusa w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach i czas potrzebny do tego, by powróciły do zdrowia, transmisja modlitwy w Godzinie Miłosierdzia i Koronki nadal jest prowadzona przez kapłanów z bazyliki. Gdy siostry powrócą do sił, wówczas będą prowadzić to nabożeństwo  w kaplicy z cudownym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny.

21 września 2020 roku o godzinie 8.20, w otoczeniu modlących się sióstr, do domu Ojca Niebieskiego odeszła s. M. Cherubina – Zofia Zdanowicz. W Zgromadzeniu Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia służyła Bogu i ludziom przez 66 lat swego życia. Przyszła na świat 7 czerwca 1935 roku w rodzinie rolnika Wacława i Feliksy z domu Suszczyńska. 9 dni później (16 czerwca) w Krypnie – Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia na chrzcie św. została włączona do wspólnoty Kościoła.

Po ukończeniu szkoły średniej, 14 sierpnia 1954 roku, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie, gdzie obyła postulat i nowicjat pod kierunkiem s. Konsolaty Romańskiej. Również w tym klasztorze w 1957 roku złożyła pierwsze śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, a 15 sierpnia 1962 roku w Walendowie – śluby wieczyste.

 W Zgromadzeniu uzupełniała wykształcenie. Ukończyła Międzyzakonne Studium Prawnicze, Studium Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, Studium Księgowości i kurs PCK. Po złożeniu pierwszej profesji została skierowana do Kiekrza, gdzie przez 3 lata pracowała jako wychowawczyni dziewcząt (1957-1960), a następne 2 lata prowadziła kancelarię w zakładzie. Probację przed ślubami wieczystymi odbyła w domu generalnym Zgromadzenia w Warszawie przy ul. Żytniej. Po ślubach wieczystych wyjechała do Kalisza (1962-1973), gdzie pracowała w charakterze referentki administracyjnej i magazynierki. Ten sam obowiązek pełniła w Derdach w latach 1973-1976. Następnie została skierowana do Częstochowy (1976-1980), gdzie odpowiedzialna była za prowadzone tam remonty. W 1980 roku posługiwała jako asystentka domowa w Rabce, potem w opłatkarni w Białej (1980-1983). W roku 1983 została powołana na stanowisko dyrektora zakładu Caritas dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, a następnie Specjalnego Ośrodka Wychowawczego, funkcjonującego pod nadzorem Kuratorium Oświaty w Kaliszu. Tę posługę w kaliskim domu Zgromadzenia pełniła do 1998 roku. Od 1999 roku przez 13 lat przebywała w Białej, a 2012 roku została skierowana do Kiekrza, gdzie pozostała do śmierci.

Do domu Ojca Niebieskiego odeszła, skończywszy 85 lat. Teraz niech wraz z Maryją, Matką Miłosierdzia i św. Siostrą Faustyną na wieki uwielbia Miłosierdzie Boże!

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w środę, 23 września,  w kościele parafialnym pw. św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia NMP w Kiekrzu. O godzinie 12.00 Msza św. żałobna, a pół godziny wcześniej modlitwa różańcowa przy trumnie śp. s. Cherubiny.

Królestwo niebieskie podobne jest do właściciela, który wyszedł wczesnym rankiem, aby wynająć robotników do winnicy. Umówił się z nimi, że zapłaci im jednego denara za dniówkę, i wysłał ich do winnicy. Wyszedł znowu około godziny trzeciej. Zobaczył innych stojących bezczynnie na placu. Powiedział do nich: „Idźcie także i wy do winnicy. Zapłacę wam sprawiedliwie”. I oni poszli. Wyszedł jeszcze koło godzin szóstej i dziewiątej i zrobił podobnie. Wyszedł wreszcie około jedenastej i spotkał jeszcze innych stojących. Zapytał: „Dlaczego stoicie tu przez cały dzień bezczynnie?”. Odpowiedzieli: „Bo nas nikt nie zatrudnił”. Rzekł do nich: „Idźcie i wy do winnicy”.

Nastał wieczór i właściciel winnicy powiedział do zarządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność. Zacznij od ostatnich, a skończ na pierwszych”. Przyszli ci, którzy rozpoczęli pracę o godzinie jedenastej, i otrzymali po denarze. Gdy przyszli ci, którzy jako pierwsi rozpoczęli pracę, sądzili, że otrzymają więcej. Ale i oni otrzymali po denarze. Wzięli więc zapłatę i narzekali na właściciela. Mówili: „Ci ostatni pracowali tylko jedną godzinę, a zrównałeś ich z nami. My znosiliśmy trud całego dnia i upał”. On odpowiedział jednemu z nich: „Przyjacielu! Nie krzywdzę cię. Czy nie umówiłeś się ze mną o jednego denara? Weź więc swoją zapłatę i odejdź. Czy nie mogę uczynić ze swoją własnością tego, co chcę? Dlaczego patrzysz zazdrosnym okiem na to, że jestem dobry?”. Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi (Mt 20, 1-16a).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.

19 września br. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbędzie się pierwsze po wakacyjnej przerwie spotkanie krakowskiej wspólnoty Stowarzyszenia Apostołów Bożego Miłosierdzia „Faustinum”.
W programie:
15.00 – Modlitwa w Godzinie Miłosierdzia i Koronka do Miłosierdzia Bożego.
15.30 – Konferencja s. Marii Faustyny Ciborowskiej z krakowskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia pt.:  „Bóg objawiający się w Biblii i w «Dzienniczku» św. Faustyny”.
17.00 – Eucharystia i adoracja Najświętszego Sakramentu.

Całe spotkanie odbędzie się w kaplicy z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny z zachowaniem obowiązujących norm sanitarnych  (obowiązek zasłaniania ust i nosa oraz dezynfekcji rąk). Osoby o podwyższonym ryzyku zarażenia się, na wszelki wypadek, powinny pozostać w domu i skorzystać z transmisji on-line na stronie: www.faustyna.pl . Więcej informacji na www.faustinum.pl

Stowarzyszenie „Faustinum”, erygowane w 1996 roku przez metropolitę krakowskiego kard. Franciszka Macharskiego jako dzieło apostolskie Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, zrzesza kapłanów, osoby konsekrowane i świeckie, które za przykładem św. Siostry Faustyny pragną świadectwem życia, czynem, słowem i modlitwą uczestniczyć w Jezusowej misji głoszenia światu orędzia Miłosierdzia. Głównym zadaniem „Faustinum” jest formacja apostołów Bożego Miłosierdzia, którą siostry prowadzą w kilku językach.

18 września br. (trzeci piątek miesiąca) w Łodzi przy ul. Krośnieńskiej 9 odbędzie się kolejne spotkanie poświęcone duchowości Miłosierdzia Bożego w szkole św. Siostry Faustyny. W programie: Eucharystia o godzinie 17.00 i po niej dwie konferencje: s. Anny Marii Trzcińskiej ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, która mówić będzie o krzyżu w życiu św. Siostry Faustyny, oraz ks. Juliusza Lasonia na temat: „Krzyż jest miłością i miłosierdziem”. Spotkania w ramach działalności Stowarzyszenia Apostołów Bożego Miłosierdzia „Faustinum” odbywają się pod tym adresem, pod którym św. Siostra Faustyna mieszkała po przyjeździe na służbę do Łodzi.

15 września br. mija 15. rocznica otwarcia pierwszego klasztoru Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia na Słowacji. Z tej okazji 15 września o godzinie 10:00 w kościele parafialnym pod wezwaniem Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa celebrowana będzie uroczysta Msza Święta. Siostry ze wspólnoty w Hruszowie i Koszycach oraz wierni składać będą Panu Bogu dziękczynienie za lata posługi sióstr na Słowacji, za powołania z tego kraju i wszystkie łaski, a prosić będą o Boże błogosławieństwo na następne lata, a także o nowe wielkoduszne powołania i owocne głoszenie orędzia Miłosierdzia świadectwem życia, czynem, słowem i modlitwą.

13 i 14 września br. przypada 85. rocznica objawienia Koronki do Miłosierdzia Bożego. Jezus nauczył dwóch modlitw: Modlitwy Pańskiej, gdy prosili Go o to Apostołowie, i Koronki do Miłosierdzia Bożego, którą podyktował św. Siostrze Faustynie po polsku w wileńskim klasztorze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w 1935 roku. Wieczorem, kiedy byłam w swojej celi – zanotowała w „Dzienniczku – ujrzałam anioła, wykonawcę gniewu Bożego. Był w szacie jasnej, z promiennym obliczem, obłok pod jego stopami, z obłoku wychodziły pioruny i błyskawice do rąk jego, a z ręki jego wychodziły i dopiero dotykały ziemi. Kiedy ujrzałam ten znak gniewu Bożego, który miał dotknąć ziemię, a szczególnie pewne miejsce, którego wymienić nie mogę dla słusznych przyczyn, zaczęłam prosić anioła, aby się wstrzymał chwil kilka, a świat będzie czynił pokutę. Jednak niczym prośba moja była wobec gniewu Bożego. W tej chwili ujrzałam Trójcę Przenajświętszą. Wielkość majestatu Jego przenikła mnie do głębi i nie śmiałam powtórzyć błagania mojego. W tej samej chwili uczułam w duszy swojej moc łaski Jezusa, która mieszka w duszy mojej; kiedy mi przyszła świadomość tej łaski, w tej samej chwili zostałam porwana przed stolicę Bożą. O, jak wielki jest Pan i Bóg nasz i niepojęta jest świętość Jego. Nie będę się kusić opisywać tej wielkości, bo niedługo ujrzymy Go wszyscy, jakim jest. Zaczęłam błagać Boga za światem słowami wewnętrznie słyszanymi. Kiedy się tak modliłam, ujrzałam bezsilność anioła i nie mógł wypełnić sprawiedliwej kary, która się słusznie należała za grzechy. Z taką mocą wewnętrzną jeszcze się nigdy nie modliłam jako wtenczas. Słowa, którymi błagałam Boga, są następujące: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, za grzechy nasze i świata całego. Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas”. 

Na drugi dzień rano, kiedy weszłam do naszej kaplicy – usłyszałam te słowa wewnętrznie: „Ile razy wejdziesz do kaplicy, odmów zaraz tę modlitwę, której cię nauczyłem wczoraj”. Kiedy odmówiłam tę modlitwę – usłyszałam w duszy te słowa: „Modlitwa ta jest na uśmierzenie gniewu Mojego. Odmawiać ją będziesz przez dziewięć dni na zwykłej cząstce różańca w sposób następujący: najpierw odmówisz jedno „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”, i „Wierzę w Boga”, następnie na paciorkach „Ojcze nasz” mówić będziesz następujące słowa: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego; na paciorkach „Zdrowaś Maryjo” będziesz odmawiać następujące słowa: Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego. Na zakończenie odmówisz trzykrotnie te słowa: Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem(Dz. 474-476).

W kolejnych objawieniach Pan Jezus związał z tą modlitwą wielkie obietnice pod warunkiem odmawiania jej w duchu zaufania wobec Niego i miłosierdzia względem bliźnich. Obietnica ogólna mówi, że przez ufne odmawianie Koronki można uprosić wszystko, jeśli to jest zgodne z wolą Bożą. Ponadto dał obietnice szczegółowe, który dotyczą łaski szczęśliwej i łaski spokojnej śmieci (bez lęku i przerażenia). Mogą je uprosić nie tylko ci, którzy z ufnością odmawiają tę modlitwę, ale także konający, przy których inni jej słowami modlić się będą.

Dzisiaj obok aktu: Jezu, ufam Tobie, jest to najbardziej znana modlitwa do Miłosierdzia Bożego, odmawiana na wszystkich kontynentach nawet w językach plemiennych.

Podszedł Piotr i zapytał: „Panie, ile razy mam przebaczyć bratu, jeśli wobec mnie zawini? Czy aż siedem razy?”. Jezus mu odpowiedział: „Nie twierdzę, że siedem, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego królestwo niebieskie podobne jest do króla, który postanowił rozliczyć się ze swoimi sługami. Kiedy zaczął to robić, przyprowadzono mu dłużnika, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego oddać, pan kazał go sprzedać wraz z żoną i dziećmi, i wszystkim, co posiadał. W ten sposób chciał odzyskać dług. Wtedy sługa upadł przed nim na ziemię i błagał: «Okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam». Pan ulitował się nad tym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Gdy ów sługa wyszedł, spotkał innego sługę swego pana, który był mu winien sto denarów. Chwycił go, począł dusić i mówił: «Oddaj wszystko, coś winien». A on upadł na ziemię i prosił: «Okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam». On jednak nie chciał, lecz odszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Gdy inni słudzy dowiedzieli się o tym, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli o wszystkim swojemu panu.

Wtedy pan wezwał go i powiedział: «Jesteś złym człowiekiem! Darowałem ci cały dług, bo mnie prosiłeś. Czy i ty nie powinieneś był zmiłować się nad swoim dłużnikiem, tak jak ja zmiłowałem się nad tobą?». I pan rozgniewany wydał go katom, dopóki nie odda mu całego długu.

Podobnie postąpi z wami mój Ojciec, który jest w niebie, jeśli każdy z was szczerze nie przebaczy swojemu bratu” (Mt 18, 21-35).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.

Z powodu zachorowań na koronawirusa siostry z klasztoru Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach objęte są kwarantanną.

Kaplica z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny jest czynna do godziny 18.00. Posługują w niej kapłani i siostry, którzy nie mieli bezpośredniego kontaktu z osobami zarażonymi. Kaplica jest na bieżąco dezynfekowana.

Transmisja modlitwy w Godzinie Miłosierdzia i Koronki jest prowadzona w bazylice.

Nie będzie też aktualizowana strona www.faustyna.pl; nie będą wysyłane pliki z folderem „Jezusowe orędzie Miłosierdzia” i pliki łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego ani publikowane świadectwa na stronie.

Siostry proszą o przestrzeganie norm sanitarnych (zakrywanie ust i nosa oraz dezynfekowanie dłoni przy wejściu do kaplicy oraz zachowanie odpowiedniego dystansu). Polecamy się modlitwie, aby ten czas był owocnie przeżyty dla naszego uświęcenia i zbawienia braci.

W dniach 3-6 września br. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbędą się rekolekcje internetowe w języku angielskim pod hasłem: Przyjdź, odpocznij i bądź wzmocniony przez Boże Miłosierdzie. Organizuje je Stowarzyszenie Apostołów Bożego Miłosierdzia „Faustinum”, a poprowadzą ks. Jason Jones, rektor diecezjalnego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Morriston w Walii oraz siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Rekolekcje w czasie rzeczywistym organizowane są w różnych miejscach łagiewnickiego Sanktuarium: kaplicy z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny (Msza św. Godzina Miłosierdzia i Koronka oraz adoracja), w sali „Faustinum” (konferencje) oraz w oratorium Domu św. Faustyny (modlitwy). W tych ćwiczeniach duchowych uczestniczyć będą członkowie i wolontariusze stowarzyszenia „Faustinum” z wielu krajów świata oraz internauci przez transmisję na angielskim kanale „Faustinum” na YouTubie i przez transmisję on-line na stronie: www.saint-faustina.org . Program, przewodnik do rekolekcji i link do angielskiego kanału „Faustinum” będą opublikowane na stronie:  www.faustinum.pl  Proszę odwiedzić tę stronę w dniu rozpoczęcia rekolekcji: 3 września.

W dniach 4-6 września br. w klasztorze oo. karmelitów bosych w Lorinčíku koło Koszyc w południowej Słowacji odbędą się jesienne rekolekcje powołaniowe dla dziewcząt. Tematem rekolekcji są słowa z Pieśni nad pieśniami: „Oczarowałaś me serce”  (Pnp 4,9). Rekolekcje poprowadzą o. Jakub Rafael Patay OFM Cap. oraz s. M. Benediktína Fečová z koszyckiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia.

W dniach od 4-6 września w Centrum Bożego miłosierdzia w Smiżanoch na Słowacji odbędą się doroczne rekolekcje dla czcicieli Bożego Miłosierdzia. Rekolekcje na temat: „Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 18,3) poprowadzi o. Artur Ciepielski oraz s. M. Antoniana Štullerová ZMBM z koszyckiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia.

Tak krótko w życiu zakonnym nazywa się zmiany miejsca pobytu, a często także rodzaju pracy apostolskiej. Najczęściej w drugiej połowie sierpnia siostry wyjeżdżają do tych klasztorów, do których posyła ich posłuszeństwo. Jest to często nie tylko zmiana miejsca zamieszkania, ale także rodzaju posługi apostolskiej. Siostry posyłane są tam, gdzie Zgromadzenie podejmuje nowe zadania lub odpowiada na potrzeby związane z pracą apostolską. Dla sióstr jest do okazja do zdobywania wolności od wszelkich przywiązań ziemskich, by żyć tylko dla Boga i Jego królestwa.

W ostatnich dniach sierpnia – jak w całej Polsce – tak i w klasztorach  Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które prowadzą Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze dla dziewcząt (Kraków, Kalisz i Wrocław), bursy, świetlice i przedszkola trwają intensywne przygotowania do nowego roku szkolnego.  Inaugurację roku szkolnego zawsze rozpoczyna go Eucharystia, w czasie której kadra pedagogiczna oraz wychowanki, uczennice, dzieci… proszą o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski na cały rok szkolny, aby był on nie tylko czasem skutecznego przyswajania wiedzy, ale także czasem owocnego wzrastania duchowego.

Na zaproszenie ks. proboszcza Štefana Vitka w dniach od 28-30 sierpnia odbędą się rekolekcje w parafii św. Józefa w Svite na północnej Słowacji. Rekolekcje o Bożym i ludzkim miłosierdziu będzie głosić s. M. Alžbeta Mikušová z koszyckiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. W programie konferencje, wspólna droga krzyżowa i adoracja, modlitwa różańcowa oraz uczczenie relikwii św. Siostry Faustyny.

Jezus zaczął tłumaczyć uczniom, że musi iść do Jerozolimy. Tam starsi ludu, wyżsi kapłani, i nauczyciele Pisma zadadzą Mu wiele cierpień i zabiją Go, jednak trzeciego dnia zmartwychwstanie. Wtedy Piotr wziął Go na bok i stanowczo Go upomniał: „Niech Cię Bóg broni! Panie, na pewno się to Tobie nie przydarzy!”. On zaś odwrócił się i rzekł do Piotra: „Szatanie, odejdź ode Mnie! Przeszkadzasz Mi, bo nie myślisz po Bożemu, ale po ludzku”. Potem Jezus powiedział do uczniów: „Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się wyrzeknie samego siebie; niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce ocalić swoje życie, straci je; a kto straci swoje życie z Mojego powodu, znajdzie je. Jaką korzyść będzie miał człowiek, jeśli zdobędzie cały świat, ale straci swoje życie? Albo co może dać człowiek w zamian za swoje życie? Gdy więc Syn Człowieczy przybędzie wraz ze swymi aniołami w blasku chwały swojego Ojca, wtedy odpłaci każdemu zgodnie z jego postępowaniem (Mt 16, 21-27)).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.

Działo się to w Świnicach, 27 sierpnia 1905 roku o godzinie pierwszej po południu. Stawił się Stanisław Kowalski, rolnik lat 40 z Głogowca, w obecności Franciszka Bednarka lat 35 i Józefa Stasiaka lat 40, obydwaj rolnicy z Głogowca, i okazali nam dziecię płci żeńskiej urodzone we wsi Głogowiec 25 sierpnia bieżącego roku o godzinie ósmej rano od jego ślubnej małżonki Marianny z Babelów, lat 30. Dziecięciu temu na chrzcie św. odbytym w dniu dzisiejszym zostało nadane imię Helena, a rodzicami jego chrzestnymi byli Konstanty Bednarek i Marianna Szewczyk. Taki zapis obrzędu chrztu świętego w Księdze parafialnej pozostawił proboszcz ks. Józef Chodyński, który chrzcił Helenkę Kowalską. Akt sporządzono w języku rosyjskim, bo były to czasy zaborów i Polski nie było na mapie Europy. Ojciec Helenki – Stanisław Kowalski jako jedyny podpisał się pod tym zapisem po polsku, chrzestni jako niepiśmienni w oznaczonym miejscu potwierdzili fakt „krzyżykiem”. W dawnym kościele parafialnym, dziś Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. Faustyny, jest ta sama chrzcielnica, przy której dzieckiem Bożym i członkiem Mistycznego Ciała Chrystusa stała się Helenka Kowalska, ochrzczona dwa dni po narodzinach, w wigilię uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej. Łaska chrztu św. rozwinęła się w jej życiu i osiągnęła pełnię zjednoczenia mistycznego z Bogiem już na ziemi. Dziś czczona jest jako apostołka Bożego Miłosierdzia, bo Jezus wybrał ją na proroka naszych czasów i posłał do świata z orędziem Miłosierdzia.

22 sierpnia br. z Warszawy, z parafii św. Józefa na Woli oraz z parafii Miłosierdzia Bożego w Grójcu wyrusza już XVIII rowerowa pielgrzymka do rodzinnego domu św. Siostry Faustyny w Głogowcu. Na szlaku czeka pielgrzymów sześć sanktuariów Maryjnych (Rokitno, Niepokalanów, Szymanów, Miedniewice, Domaniewice, Mąkolice). Do Głogowca pielgrzymi dojadą 24 sierpnia. 25 sierpnia ok. 8.00 odprawiona zostanie Msza św. polowa, po której pielgrzymi nawiedzą kościół parafialny w Świnicach Warckich, który jest Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. Siostry Faustyny. Modlić się też będą na pobliskim cmentarzu przy grobach rodziców i rodzeństwa Apostołki Bożego Miłosierdzia. Pielgrzymkę poprowadzą:  ks. Michał Dłutowski, ks. Mariusz Bernyś.

25 sierpnia br. przypada 115 rocznica urodzin Helenki Kowalskiej – św. Siostry Faustyny, znanej w całym świecie Apostołki Bożego Miłosierdzia. Urodziła się jako trzecie dziecko w rodzinie Marianny i Stanisława Kowalskich we wsi Głogowiec. W akcie chrztu świętego zapisano, że przyszła na świat o ósmej rano, a tego roku był to piątek. Mama Siostry Faustyny – Marianna z domu Babel – wspominała, że uświęciła jej łono, bo wcześniejsze porody o mało nie przypłaciła życiem, a kolejne dzieci rodziły się bez problemów. O Helence mówiła:  „Błogosławione dziecko, najukochańsza córka”. Natomiast Siostra Faustyna nieustannie dziękowała Bogu za swoich rodziców, ludzi bogobojnych, prawych i pracowitych, którzy wychowywali swoje dzieci w duchu wiary i miłości Boga i ludzi. Dzisiaj dom narodzin Apostołki Miłosierdzia Bożego należy do Sanktuarium jej urodzin i chrztu, a opiekują się nim siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia z klasztoru w Świnicach Warckich. Do miejsca jej narodzin przybywają pielgrzymi nie tylko z Polski, ale także innych krajów świata, wędrując szlakiem jej życia.

W niedzielę przed rocznicą chrztu św. Faustyny, w tym roku 23 sierpnia, odbywa się doroczny odpust w Sanktuarium Urodzin i Chrztu Apostołki Bożego Miłosierdzia w Świnicach Warckich. O godzinie 8.30 Msza św. w domu rodzinnym św. Faustyny w Głogowcu. O godzinie 10.00 stąd wyruszy procesja z relikwiami Świętej do kościoła parafialnego w Świnicach Warckich, gdzie przy ołtarzu polowym o godzinie 12.00 celebrowana jest uroczysta Eucharystia. Na tę uroczystość przybywają pielgrzymi z całej Polski i z innych krajów, którzy pozostają jeszcze na modlitwę w Godzinie Miłosierdzia (15.00) i Koronkę do Miłosierdzia Bożego. W rodzinnym domu i parafii św. Siostry Faustyny żyją i posługują dwie wspólnoty Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia: czynna i klauzurowa.

Nadzieja dla współczesnego świata płynie z Łagiewnik, gdzie wraz ze śmiercią św. Faustyny Bóg złożył orędzie o Bożym  miłosierdziu, wzywające do głoszenia biblijnej prawdy o miłości miłosiernej Boga do każdego człowieka świadectwem życia, czynem, słowem i modlitwą. „Nie znajdzie ludzkość uspokojenia dopóki się nie zwróci z ufnością do Miłosierdzia Bożego” – powiedział Jezus do Siostry Faustyny.  To „orędzie światłości i nadziei”, jak je nazwał św. Jan Paweł II, przypominać będą także trzy dzwony, które 23 sierpnia br. zostaną poświęcone w łagiewnickim Sanktuarium i stąd dwa z nich zostaną przewiezione do Azji i Ameryki Południowej: jeden do katedry w Manili na Filipinach, drugi – do bazyliki w Trindade w Brazylii. Dzwony zostały wykonane w słynnej pracowni ludwisarskiej Jana Felczyńskiego.

23 sierpnia br., do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach przybędą czciciele Miłosierdzia Bożego w ramach VII Ogólnopolskiej Pielgrzymki, organizowanej w rocznicę konsekracji bazyliki Miłosierdzia Bożego i zawierzenia świata  Bożemu Miłosierdziu przez św. Jana Pawła II. W tym roku spotkaniu czcicieli i apostołów Bożego Miłosierdzia przyświecać będzie hasło: Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka. Msze św. w Sanktuarium sprawowane będą o: 7.00, 8.30 i 19.00 (kaplica z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny), 9.00, 10.30, 13.30. 15.20 i 18.00 (bazylika). O godzinie 12.00 Eucharystii przewodniczyć będzie abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski, który poświęci „Dzwony nadziei”. W programie pielgrzymki prezentacja dzieł miłosierdzia w namiotach na placu przed bazyliką i projekcja filmów. Więcej informacji na stronie rektoratu Sanktuarium: www.milosierdzie.pl.

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, zapytał swoich uczniów: „Co mówią ludzie? Kim według nich jest Syn Człowieczy?”. A oni odpowiedzieli: „Mówią, że jest Janem Chrzcicielem, inni – że Eliaszem, a jeszcze inni – że Jeremiaszem lub którymś z proroków”. Zapytał ich: „A według was, kim jestem?”. Wtedy Szymon Piotr odpowiedział: „Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego”. Jezus mu odpowiedział: „Szczęśliwy jesteś, Szymonie, synu Jony, gdyż nie poznałeś tego ludzką mocą, ale objawił ci to mój Ojciec, który jest w niebie. Ja zaś mówię tobie, że ty jesteś Skałą. Na tej Skale zbuduję mój Kościół, a potęga piekła go nie zwycięży. Tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.”. Potem przykazał uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Chrystusem (Mt 16, 13-20).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.

22 sierpnia br. w Narodowym Sanktuarium św. Jana Pawła II  w Waszyngtonie odbędzie się wirtualny „Wieczór z Jezusem Miłosiernym”, bo sanktuarium z powodu pandemii jest nadal zamknięte. „Życie w czasach pandemii koronawirusa nie jest łatwe – pisze s. Gaudia z waszyngtońskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia, zachęcając do udziału w tym wieczorze – ale życie w czasach «duchowej pandemii strachu» jest jeszcze trudniejsze. Sierpniowy wieczór z Jezusem Miłosiernym będzie spotkaniem z naszym Zbawicielem, który daje wszystkie powody do tego, by się nie lękać”. W programie konferencja zatytułowana: „Nie lękajcie się!”, którą wygłosi ks. Paweł Sass, proboszcz parafii Narodzenia Pańskiego w Waszyngtonie. Spotkanie rozpocznie się o godzinie 19.00 przed obrazem Jezusa Miłosiernego modlitwą słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego. Po niej konferencja, a następnie czas na adorację z uwielbieniem prowadzonym przez Mike’a Tenney. Transmisja na Facebooku oraz w kanale YouTube Narodowego Sanktuarium św. Jana Pawła II.

17 sierpnia br. przypada 18. rocznica zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu, którego dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II w czasie ostatniej pielgrzymki do Polski w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Po konsekracji bazyliki wypowiedział słowa, w których Bogu, Ojcu bogatemu w miłosierdzie, powierzył losy świata i każdego człowieka. Stały się one codzienną modlitwą nie tylko sióstr ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia i pielgrzymów przybywających do łagiewnickiego Sanktuarium, ale także milionów ludzi na świecie.

„Boże, Ojcze Miłosierdzia,
który objawiłeś swoja miłość w Twoim Synu, Jezusie Chrystusie,
i wylałeś ja na nas w duchu Świętym Pocieszycielu,
Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka.
Pochyl się na nami grzesznymi,
ulecz naszą słabość,
przezwycięż wszelkie zło,
pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia,
aby w Tobie, Trójjedyny Boże,
zawsze odnajdywali źródło nadziei.
Boże, Ojcze Miłosierdzia,
dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna
miej miłosierdzie dla nas i całego świata.”

Od 7 lat działa „Koronka za konających”, dzieło prowadzone przez siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia z klasztoru w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. W tym dziele posługiwało już parę tysięcy osób. W tym roku system obsługujący to dzieło na numer 505 060 205 dziennie przyjmuje około 60-80 sms-ów z imionami konających, a pomoc dociera do nich bardzo często już po kilkudziesięciu sekundach od momentu zgłoszenia. Wiele osób nie ogranicza się do odmówienia jednej Koronki do Miłosierdzia Bożego, ale nadal wspiera te osoby swą modlitwą. Wszyscy podejmują to zadanie jako misję miłosierdzia, a osoby, których imiona otrzymują w sms-ie, jako te, których powierzył im sam Jezus. Świadcząc pomoc konającym, sami stają się bogaci w miłosierdzie. Zgromadzenie serdecznie dziękuje wszystkim, którzy uczestniczą w tym dziele, również poprzez wsparcie finansowe, i otacza ich codzienną modlitwą. Prosimy o zgłaszanie umiejarących, aby żaden człowiek umierający nie pozostał bez pomocy.

Codziennie o godzinie 15.00 czasu wschodniego siostry z waszyngtońskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia prowadzą modlitwę w Godzinie Miłosierdzia i Koronkę do Miłosierdzia Bożego w języku angielskim, która jest transmitowana na żywo z Narodowego Sanktuarium Świętego Jana Pawła II w USA. Krótka modlitwa, której przedmiotem jest rozważanie miłosierdzia Boga objawionego w męce Jezusa, i następnie Koronka do Miłosierdzia Bożego jest transmitowana on-line na kanale sanktuarium w YouTube:

https://www.youtube.com/channel/UCFTeh0aaqAA3-nAYAI7K6zA i strona na Facebooku:

https://www.facebook.com/JP2Shrine/?hc_ref=ARQlMmu9QaQW35VsRG1VafZ-uooOjV-lQxuhvvuGpxIrd3X1oLDaB4fuLHa0JurMBXE&fref=nf

Zarówno Koronka jak i Modlitwa w Godzinie Miłosierdzia są uprzywilejowanymi formami kultu Miłosierdzia Bożego, które dał sam Jezus przez św. Faustynę i związał z nimi wielkie obietnice pod warunkiem praktykowania ich w postawie zaufania Bogu, czyli pełnienia Jego woli, i miłosierdzia wobec bliźnich.

Więcej: o Koronce i modlitwie w Godzinie Miłosierdzia

Na językowych wersjach strony: www.faustyna.pl zostały udostępnione formularze do wpisywania świadectw. Tutaj internauci mogą dzielić się wiarą i doświadczeniem miłosierdzia Bożego w swoim życiu lub opisem łask, które uprosili dla innych. Świadectwa są publikowane na stronie po akceptacji administratora. Budują one nie tylko wiarę tych, którzy się nimi dzielą, ale także tych, którzy je czytają. Natomiast prośby o modlitwę należy wpisywać do formularza z intencjami. Intencje są składane na ołtarzu z łaskami słynącym obrazem Jezusa Miłosiernego i grobem św. Faustyny oraz polecane w czasie modlitwy w Godzinie Miłosierdzia (15.00) i w Koronce do Miłosierdzia Bożego.

Jezus odszedł stamtąd i udał się w okolice Tyru i Sydonu. Pewna kobieta kananejska, która pochodziła z tych stron, wyszła Mu naprzeciw i głośno wołała: „Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Zły duch bardzo dręczy moją córkę”. Ale On nie odezwał się do niej ani słowem. Uczniowie podeszli do Niego i prosili: „Odpraw ją, bo krzyczy za nami”. On odpowiedział: „Przecież zostałem posłany tylko do owiec, które zginęły z domu Izraela”. Ona jednak podeszła, pokłoniła się i prosiła: „Panie, pomóż mi!”. Lecz On odpowiedział: „Nie wypada zabierać chleba dzieciom i rzucać go szczeniętom”. Ona zaś rzekła: „Tak, Panie! Ale i szczenięta zjadają resztki, które spadają ze stołu ich panów”. Wtedy Jezus powiedział: „Kobieto! Wielka jest twoja wiara! Niech więc ci się stanie tak, jak chcesz”. I w tej samej chwili jej córka została uzdrowiona (Mt 15, 21-28).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.

Zaraz potem polecił swoim uczniom, aby wsiedli do łodzi i przeprawili się przed Nim na drugi brzeg. On tymczasem miał odprawić tłum. Kiedy ludzie się rozeszli, wyszedł na górę, aby się modlić w samotności. Zapadł wieczór, a On sam tam przebywał. Tymczasem łódź oddaliła się już kilkaset metrów od brzegu. Fale nią miotały, gdyż wiatr wiał z przeciwnej strony. O czwartej straży nocnej przyszedł więc do nich po jeziorze, a gdy uczniowie zobaczyli Go idącego po jeziorze, przestraszyli się i mówili: „To jakaś zjawa!”. I ze strachu zaczęli krzyczeć. Wtedy Jezus natychmiast przemówił: „Uspokójcie się! Ja jestem. Nie bójcie się!”. Piotr więc rzekł: „Panie! Jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do Ciebie po wodzie”. A On odpowiedział: „Chodź!”. Piotr wyszedł z łodzi i po jeziorze przyszedł do Jezusa. Gdy zauważył, że wieje silny wiatr, przeraził się i zaczął tonąć. Wtedy krzyknął: „Panie! Ratuj mnie!”. Jezus zaraz wyciągnął rękę i chwycił go. Powiedział mu: „Człowieku małej wiary! Dlaczego zwątpiłeś?”. Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, oddali Mu hołd i wyznali: „Ty naprawdę jesteś Synem Bożym” (Mt 14, 22-33).

Na Facebooku w grupie: Sanktuarium Bożego Miłosierdzia można podzielić się skojarzeniami z „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny, jakie rodzą się wpływem rozmyślania tego fragmentu Ewangelii, a także własną refleksją nad medytowanym tekstem słowa Bożego.