Archiwum

Osoby z wielu krajów świata, uczestniczące w dziele „Nieustannej Koronki do Miłosierdzia Bożego”, modlą się nie tylko we własnych potrzebach, ale także proszą o „miłosierdzie dla nas i całego świata”. Intencja szczegółowa na sierpień: o obfite plony ziemi, bezpieczne wakacje dla wypoczywających, a dla wszystkich o wykorzystanie czasu na duchowe wzrastanie w ufności Bogu i bogactwie miłosierdzia świadczonego ludziom.

Dzieło „Nieustannej Koronki” jest odpowiedzią na prośbę Jezusa, by nieustannie błagać o „miłosierdzie dla nas i całego świata”. Prowadzi je Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia na stronie: www.faustyna.pl od 2011 roku. Może w nim uczestniczyć każdy internauta, który wypełni krótki formularz wpisowy i choćby jeden raz zadeklaruje odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego, którą Jezus podyktował św. Siostrze Faustynie.

 

Znaczenie codziennych wyborów. Może nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak wiele zależy od naszych codziennych wyborów, od tego brania krzyża na każdy dzień i podążania śladami Jezusa. Tak naprawdę tutaj, w ziemskim życiu, decydujemy o wszystkim: nie tylko o tym, co ma znaczenie dla życia osobistego, rodzinnego, zawodowego, społecznego, narodowego…, ale przede wszystkim dla życia wiecznego. Żyjemy na ziemi tylko po to, by nauczyć się miłości, bo cała wieczność polegać będzie na miłowaniu. A w sztukę miłowania wpisany jest krzyż znoszenia cierpień, przebaczania, ofiary… O tym, jakie znaczenie na życie wieczne ma umiejętność dźwigania krzyża, tak Jezus pouczył Siostrę Faustynę.

Ujrzałam Pana Jezusa przybitego do krzyża. Kiedy Jezus chwilę na nim wisiał, ujrzałam cały zastęp dusz ukrzyżowanych tak jak Jezus. I ujrzałam trzeci zastęp dusz i drugi zastęp dusz. Drugi zastęp nie był przybity do krzyża, ale dusze trzymały silnie w ręku krzyż; trzeci zaś zastęp dusz nie był ani ukrzyżowany, ani [nie] trzymał w ręku krzyża silnie, ale wlokły te dusze krzyż za sobą i były niezadowolone. Wtem rzekł mi Jezus: „Widzisz, te dusze, które są podobne w cierpieniach i wzgardzie do Mnie, te też będą podobne i w chwale do Mnie; a te, które mają mniej podobieństwa do Mnie w cierpieniu i wzgardzie, te też będą miały mniej podobieństwa i w chwale do Mnie”. Duszami ukrzyżowanymi – najwięcej ich było ze stanu duchownego. Widziałam także i dusze znajome ukrzyżowane, co mi sprawiło wielką radość. Wtem rzekł mi Jezus:W jutrzejszym rozmyślaniu zastanawiać się będziesz nad tym, coś dziś widziała” (Dz. 446).

W dniach 8-10 kwietnia br. w klasztorze karmelitów bosych w Lorinčíku koło Koszyc w południowej Słowacji odbędą się rekolekcje dla dziewcząt i kobiet pod hasłem: „Okryta miłosierdziem”. Poprowadzą je o. Andrej Valent OCD oraz s. M. Benediktína Fečová z koszyckiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia.

W dniach 8-10 kwietnia br. s. Anasatsis z pietropawłowskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia dzielić się będzie orędziem Miłosierdzia i duchowym dziedzictwem św. Siostry Faustyny, zapisanym w jej „Dzienniczku”, z wiernymi w parafii Najświętszego Serca Jezusowego  w  Lisakowsku i w parafii św. Ojca Pio w Rudnym. W programie również spotkania dla kobiet z konferencją o powołaniu kobiety.

10 kwietnia br. jest Niedziela Męki Pańskiej, zwana też Niedzielą Palmową, która rozpoczyna Wielki Tydzień. W tym dniu na Mszach Świętych czytany jest ewangeliczny opis męki Jezusa. Eucharystię poprzedza procesja z palmami lub tylko poświęcenie palm na pamiątkę uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Palmy są symbolem odradzającego się życia Bożego w duszach wiernych. Ewangeliczny opis uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy w jakiś sposób uzupełnia mistyczne doświadczenie św. Faustyny, która w „Dzienniczku” pisała: Widziałam Pana Jezusa siedzącego na oślątku i uczniów, i wielkie rzesze, które szły razem z Panem Jezusem rozradowane, z gałęziami w ręku, i jedni rzucali je pod nogi, gdzie jechał Pan Jezus, a inni trzymali gałązki w górze, skacząc i wyskakując przed Panem, i nie wiedzieli, co czynić z radości. I widziałam drugą rzeszę, która wyszła naprzeciw Jezusowi, tak samo z rozradowanym obliczem i z gałęziami w rękach, i nieustannie wykrzykiwali z radości, i dzieci małe, ale Jezus był bardzo poważny. I dał mi poznać Pan, jak cierpiał w tym czasie. I w tej chwili nic nie widziałam, tylko Jezusa, który miał Serce przesycone niewdzięcznością (Dz. 642). Jezus dał mi poznać, ile cierpiał w tym triumfalnym pochodzie. Hosanna odbijało się w Sercu Jezusa echem – ukrzyżuj. Dał mi Jezus odczuć to w sposób szczególny (Dz. 1028).

Jezus ruszył na przedzie, zdążając do Jerozolimy. Gdy przyszedł w pobliże Betfage i Betanii, do góry zwanej Oliwną, wysłał dwóch spośród uczniów, mówiąc: «Idźcie do wsi, która jest naprzeciwko, a wchodząc do niej, znajdziecie oślę uwiązane, którego jeszcze nikt nie dosiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie tutaj! A gdyby was kto pytał: „Dlaczego odwiązujecie?”, tak powiecie: „Pan go potrzebuje”». Wysłani poszli i znaleźli wszystko tak, jak im powiedział. A gdy odwiązywali oślę, zapytali ich jego właściciele: «Czemu odwiązujecie oślę?» Odpowiedzieli: «Pan go potrzebuje». I przyprowadzili je do Jezusa, a zarzuciwszy na nie swe płaszcze, wsadzili na nie Jezusa. Gdy jechał, słali swe płaszcze na drodze. Zbliżał się już do zboczy Góry Oliwnej, kiedy całe mnóstwo uczniów poczęło wielbić radośnie Boga za wszystkie cuda, które widzieli. I wołali głośno: «Błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pańskie. Pokój w niebie i chwała na wysokościach». Lecz niektórzy faryzeusze spośród tłumu rzekli do Niego: «Nauczycielu, zabroń tego swoim uczniom!» Odrzekł: «Powiadam wam: Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą (Łk 19, 28-40).

Z „Dzienniczka” św. Faustyny

Jezus dał mi poznać ból swej duszy, i odczułam to wyraźnie, jak te hymny: Hosanna, bolesnym echem odbijały się w Jego Najświętszym Sercu. Dusza moja została zalana także morzem goryczy, a każde Hosanna przebijało mi serce na wskroś. Cała dusza moja została pociągnięta w bliskość Jezusa. – Usłyszałam głos Jezusa: Córko Moja, współczucie twoje dla Mnie jest Mi ochłodą, dusza twoja nabiera odrębnej piękności przez rozważenie męki Mojej.

(Dz. 1657).

Na Kalwarii św. Wojciecha w Gdańsku 8 kwietnia o godzinie 20.00 rozpocznie się nabożeństwo Drogi krzyżowej w ramach trwających w parafii misji wielkopostnych, w których uczestniczą w sposób czynny siostry z gdańskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Na tę Drogę krzyżową zaproszeni są wszyscy, szczególnie ci, który potrzebują Bożego miłosierdzia, by powstać z grzechu do nowego życia.

6 kwietnia 2022 roku w klasztorze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w Kaliszu do domu Ojca Niebieskiego odeszła s. M. Kaliksta – Halina Ławnikowska. Przyszła na świat 18 kwietnia 1925 roku w majątku Rałowce, powiat Postawy, woj. wileńskie (dziś Białoruś) w rodzinie Waleriana i Walerii z domu Januszewska. Ojciec był właścicielem majątku ziemskiego. Jako 15-letnia dziewczyna wraz z całą rodziną (rodzice, 4 siostry i brat) została wywieziona do ciężkich prac w okolice Pawłodaru w Kazachstanie. Tam przeżyła śmierć obojga rodziców: matki w 1942 roku i ojca w 1944 roku. Do Polski powróciła w marcu 1946 roku, podejmując naukę i pracę w Zarządzie Miejskim w Białogardzie.

Do Zgromadzenia wstąpiła 27 października 1951 roku. Postulat i nowicjat odbyła w Krakowie pod kierunkiem s. M. Konsolaty Romańskiej. Pierwsze śluby zakonne: czystości ubóstwa i posłuszeństwa złożyła 2 sierpnia 1954 roku, a wieczystą profesję – 2 sierpnia 1961 roku również w Krakowie. W życiu zakonnym pełniła odpowiedzialne obowiązki w pracy wychowawczej w Warszawie na Grochowie, Częstochowie, Krakowie, Kaliszu (1963-1981), gdzie początkowo była wychowawczynią, a później przez 8 lat dyrektorem Zakładu. W 1981 roku wyjechała do Białej k. Płocka, by pełnić najpierw posługę asystentki i prowadzić Dom Samotnej Matki, a potem przez 9 lat posługę przełożonej całej wspólnoty. W 1991 roku została oddelegowana do prac związanych z procesem beatyfikacyjnym Siostry Faustyny Kowalskiej. W 1993 roku objęła posługę przełożonej domu w Walendowie, a następnie wyjechała na rok do Kiekrza. Od roku 2000 przebywała w Kaliszu, najstarszym mieście Polski i miejscem szczególnej czci św. Józefa. Początkowo zajmowała się pomocą w różnych pracach domu, dzieląc się swoim bogatym doświadczeniem. W ostatnich latach życia służyła Zgromadzeniu, Kościołowi i Ojczyźnie swą modlitwą i pogodnie znoszonym cierpieniem.

Życie wartościami chrześcijańskimi wyniosła z domu rodzinnego i przez wszystkie lata starała się rozwijać w sobie ducha wiary, posłuszeństwa woli Bożej i ofiarnej miłości bliźniego.  Odznaczała się wielkim hartem ducha, wymagając od siebie i innych. Przeżycia z czasów wojny i zsyłka do Kazachstanu miały duży wpływ na całe jej życie. Trudne warunki egzystencji przyczyniły się do wielkiej wrażliwości na ludzką biedę, kształtowały w jej szlachetnej duszy potrzebę otaczania troską, delikatnością i miłością osób, które spotkała na swojej drodze. W modlitwie szczególnie polecała Bogu intencję nowych, gorliwych i trwałych powołań do Zgromadzenia, życie Kościoła i Ojczyzny.

Z utęsknieniem wyczekiwała spotkania z Jezusem twarzą w twarz. Ten dzień nadszedł w dniu św. Józefa (w środę) 6 kwietnia  o godzinie 10.00.  Siostra M. Kaliksta zmarła w 97. roku życia i 71. powołania zakonnego. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 8 kwietnia. Msza św. żałobna sprawowana będzie w kaplicy klasztornej o godzinie 11.00, a poprzedzi ją modlitwa różańcowa. Ostatnie pożegnanie s. M. Kaliksty będzie na cmentarzu komunalnym w Kaliszu.

W sierpniu w czasie nabożeństw wieczornych we wszystkich kaplicach Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia śpiewana lub odmawiana jest Koronka do Matki Bożej Miłosierdzia. W Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach nabożeństwa wieczorne odprawiane są w dni powszednie o 19:00 (z wyjątkiem czwartku). Można się w nie włączyć także poprzez transmisję on-line na stronie: www.faustyna.pl lub www.krakow.faustyna.pl. Tekst Koronki do Matki Bożej Miłosierdzia oraz więcej informacji o Maryi jako Matce Bożej Miłosierdzia, o tym tytule Maryi, kulcie i ikonografii w historii Kościoła i Zgromadzenia na stronie: www.faustyna.pl, zakładka: Matka Boża Miłosierdzia.

 

5 kwietnia br. w Turynie w kościele św. Krystyny odbędzie się spotkanie formacyjne wspólnoty Stowarzyszenia Apostołów Bożego Miłosierdzia „Faustinum”, które tym razem poprowadzi s. Emanuela Gemza z krakowskiej wspólnoty Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. W programie spotkania: Eucharystia z uczczeniem relikwii św. Siostry Faustyny, konferencja o Jezusie Miłosiernym – Odkupicielu człowieka oraz spotkanie przy herbacie.

W dniach 5-6 kwietnia s. Paschalisa z płockiej wspólnoty Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia poprowadzi wielkopostne rekolekcje dla dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 5 oraz Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Przasnyszu. Rekolekcje o Bożym i ludzkim miłosierdziu ze szczególnym uwzględnieniem duchowego dziedzictwa św. Siostry Faustyny odbędą się w kościele pw. św. Stanisława Kostki.

W Rydze odbyła się prezentacja „Dzienniczka” św. Siostry Faustyny w języku łotewskim. Autorem przekładu z języka polskiego jest ks. Andris Ševels MIC. W „Dzienniczku” Siostra Faustyna opisała swoje niezwykle głębokie życie duchowe, sięgające samych szczytów zjednoczenia z Bogiem w zaślubinach mistycznych, głębię poznania tajemnicy miłosierdzia Bożego i jej kontemplację w codzienności, zmagania i walkę ze słabościami ludzkiej natury oraz trudy związane z prorocką misją. „Dzienniczek” zawiera nade wszystko orędzie o miłości miłosiernej Boga do człowieka, które Siostra Faustyna przekazała Kościołowi i światu. Jest to więc dzieło wyjątkowe, „Ewangelia  miłosierdzia  pisana w perspektywie XX wieku” – jak o nim powiedział św. Jan Paweł II.

Na stronach Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia oraz w aplikacji: Faustyna.pl (na android oraz i OS) pełny tekst „Dzienniczka” dostępny jest w języku: polskim, angielskim, hiszpańskim, włoskim, francuskim, niemieckim, słowackim i rosyjskim. Na stronie w języku polskim można korzystać także z konkordancji, która pozwala na szybkie wyszukiwanie potrzebnych tekstów z tego dzieła.